عشق فقط خدا

عاقبت عشق زمینی را به عشق آسمانی باختیم

عشق فقط خدا

عاقبت ما کشتی دل را به دریای جنون انداختیم
عاقبت عشق زمینی را به عشق آسمانی باختیم

تا رها گردیم از دلواپسی در آنسوی خط زمان
ما در عرش کبریایی خانه ای از جنس ایمان ساختیم

با تو ام با نی عالم با تو ام ای مهربانم
ای تو خورشید فروزان من شبم شب را بسوزان

کوچکم با قطره بودن راهی ام کن سوی دریا
عاقبت باید رها شد روزی از زندان دنیا

سیر در دنیای معنا بی زمان و بی مکان
وصل در عین جدایی زندگی با جان جان
..زندگی با جان جان

عاشقان در شوق پروازند از این خاکدان
چون که باشد پای یک عشق خدایی در میان...

کانال تلگرام ما
contact
جهت ورود کلیک کنید :)
جست و جو
آخرین نظرات
  • ۲۱ خرداد ۹۷، ۲۳:۳۴ - chefft.blog.ir 💞💕
    درسته
پیوندهای روزانه

۱۷۰ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «عشق آسمانی» ثبت شده است

  • ۰
  • ۰

عشق فقط خدا 36


عاشقانه های من و خدا


عشق فقط خدا


✨🌹 مرا تا جان بود،
   جانان تو باشی

✨🌹 ز جان خوش‌تر چه باشد،
 آن تو باشی



✨🌹 به هر زخمی مرا،
 مرهم تو سازی

✨🌹 به هر دردی مرا،
 درمان تو باشی




✨  #خاقانی



  • مرتضی زمانی
  • ۰
  • ۰

عشق فقط خدا 34


عاشقانه های من و خدا


عشق فقط خدا


✨💞می‌برم نام تو و

     ✨🌺از تو

           ✨🌸نشان می‌جویم


✨💞در رَه عشـــ❤️ـــق  تو

✨🌺 تــــــا

✨🌸نام و نشان است مرا




✨🌹 #سلمان_ساوجی


  • مرتضی زمانی
  • ۰
  • ۰


#شعر_عاشقانه

یکی از شاهکار های عاشقانه خدایی از شاعر غنی دل و عاشق واقعی خدا از

 #استاد_کیوان_شاهبداغی

******************************


💐 درون غار تنهایی ، به لب غوغا ، ولی راز سخن با او ، نمی دانی

کسی چون نور می گوید ، بخوان

و تو آهسته می گویی ، که من خواندن نمی دانم

و او با مهر می گوید

بخوان ، آری به نام خالق انسان ، بخوان ما را


و تو با گریه های شوق ، می خوانی

.

.

💐 تو آیا دیده ای

وقتی که بعد از قهر و بد عهدی

به هنگامی که بر سجاده اش با قامت شرمی

به یک قد قامت زیبا، تو می آیی

به تکبیری، تو را همچون عزیز بی گناهی ، راه خواهد داد

و می پوشاند او ، اسرار عیبت را

و از یاد تو هم ، بد عهدی ات را ، پاک خواهد کرد

جواب آن سلام آخرت را ، بر تو خواهد داد

و با یک نقطه در سجده ، تو گویا باز هم ، در اول خطی
.

.

💐 تو آیا دیده ای وقتی چیزی آرزویت بوده ، آن را جسته ای

آن گاه می بینی ، به جز یک سایه ، چیزی در درون دست هایت نیست

کسی آهسته می گوید

نگاهم کن، حقیقت را رها کرده ، مجازی را تو می جویی ؟

تو سیمرغی درون آسمان گم کرده ،

اینک سایه اش را بر زمین خاک می پویی؟

اگر یابی ،به جز یک سایه ، چیز دیگری داری؟

پس آنگه یک شعاع نور، چشمان تو را ، از خاک تا افلاک خواهد برد
.
.

💐 تو آیا دیده ای ، وقتی هوای سینه ات ابر است و باریدن نمی داند

و دشت سینه ات ، می سوزد از بی آبی خوبی

تمام غنچه های مهر ، در جان تو خشکیده ست

به یادش ، قلب تو ، آرام می گیرد

و چشمان امیدت

گونه های چشم در راه تو را ،

با بارشی سیراب خواهد کرد

و گل های محبت ، در تمام پهنه جان تو می روید
.

.
💐تو آیا دیده ای وقتی دلت می گیرد از دلگیری مردان تنهایی

که شب هنگام، سر به زیر افکنده

شرم خالی دستان خود را ، در کویر مهربانی ، چاره می جویند

کسی آهسته می گوید:

سرای عشق را ، یک بار دیگر آب و جارو کن

سوار صبح در راه است
.

.
💐 تو آیا دیده ای ، وقتی که دریای پر از طوفان مشکل ها

بساط زورق اندیشه را

در صد خروش موج می پیچد

کسی سکان این زورق ، به ساحل می برد با مهر

و می داند که تو

بی آن که در ساحل ، به شکری ، قدر این خوبی بجای آری

بدون گفتن یک یا خدا

این ناخدا ، از یاد خواهی برد
.

.
💐 خدا را دیده ای آیا؟

به هنگامی که در این بیکران ، این پهنه هستی

به ترسی از رها بودن ، تو می پرسی

کسی می بینَدَم آیا ؟

کسی خواهد شنید این بنده تنها؟

جوابت را ، نه از آن کس که پرسیدی

جوابت را ، خودش با تو

و با لحن و کلام مهر می گوید

که من نزدیک تو هستم ، به هنگامی که می خوانی مرا

آری ، تو دعوت کن مرا ، باعشق

اجابت می کنم با مهر

هدایت می شوی بر نور
.

.
💐 خدا را دیده ای آیا؟

گمانم دیده ای او را

که من هم آرزو دارم ، ببینم باز هم او را

به چشم سر ، که نه

او خود گشاید ، دیده های روشن دل را

لطیف و خلق و آگاه است

چه زیبا می شود، چشمی که می بیند تو را

چشم دلی از جنس نور و عشق و آگاهی
.

.

.

................................................


✨کیوان شاهبداغی✨



*****************************

عشق فقط خدا


❤️ کانال تلگرامی عشق فقط خدا ❤️


https://telegram.me/eshgekhodayi

تلگرام عشق فقط خدا

  • مرتضی زمانی
  • ۰
  • ۰

توصیف بهشت


🍀توصیف بهشت😍😘😋

از زبان امام علی علیه السلام :

اگر خیالی از بهشت را چنانکه وصف شده تصور کنی، از هر چه در دنیاست🌍دلسرد می شوی؛

اگر چه همه زیبا و پر جاذبه باشند و

بر سر آرزوها و امیال نفسانی خود نسبت به لذت ها و مناظر زیبای جهان پا می گذاری.


اگر درباره درختان 🌳بهشتی اندیشه کنی

که چگونه شاخه های آن ها با وزش نسیم می رقصند و

ریشه هاشان در توده های مشک پنهانند، بر کنار رودهای زلال و خوشه هایی از گوهرهای آبدار و میوه های

🍓گوناگونی که از هر طرف جلوه می کنند، غرق حیرت می شوی. شاخه های پر میوه

🍊بدون زحمت در دسترس تو قرار می گیرند تا هر چه خواهی بر چینی.

🌸مهمانداران بهشت و خدمتگزاران آن لحظه ای از آن کاخ ها و

ساکنانشان غفلت نکرده و مدام با طعامهای لذیذ و نوشیدنی های گوارا پذیرایی می کنند. 😍

🔸ساکنان آن دیار، مورد تکریم خداوند بوده از هر گونه دگرگونی و انتقال در امانند.🌱

اگر تو دل را به آن مناظر زیبا متوجه کنی،

از دل و جان در اشتیاق آن سامان خواهی بود؛

و چون مرگ و قبر در و دروازه آن دیارند، آرزو خواهی کرد که از همین جا تو را بردارند و به گور سپارند.

نهج البلاغه، خ 165، بند 7


  • مرتضی زمانی
  • ۰
  • ۰

داستانک معنوی

💐🍃🌿🌸

 در احادیث وارد شده است که در روز

قیامت، بنده ای را می آورند که گریان است


خطاب می رسد که چرا گریه می کنی؟


عرض میکند: گریه می کنم بر آنچه از عیوب 

من در نزد انسانها و فرشته ها ظاهر شود


خداوند عالم می فرماید : ای بنده ی من، 

تو را در دنیا رسوا نکرده ام، در حالی که 

مشغول معصیت من بودی و می خندیدی ..


چگونه امروز (روز قیامت) تو را رسوا کنم 

در حالی که معصیت نمی کنی و گریانی!!


📚"معراج السعاده"


پ. ن خادم وبلاگ


ستارالعیوب که میگن یعنی این خدا


کریم الصفح هم هست یعنی گناهتو از یاد خودت هم میبرد تا دائما شرمنده نباشی

البته به شرط توبه و عدم تکرار و بازگشت و اصلاح در حد توان و ناراحت بودن از گذشته


خداییش خدا بودن حقته...

و باز هم تکرار آیه ۵۳ سوره زمر


ای کسانی که در گناه #اسراف کرده اید از رحمت خدا ناامید نباشید که خدا (بشرط توبه و عدم تکرار و جبران) همه گناهان را میبخشد 😍😍


میشه عاشق چنین خدایی نشد؟



عشق فقط خدا


❤️ کانال تلگرامی عشق فقط خدا ❤️


https://telegram.me/eshgekhodayi


تلگرام عشق فقط خدا

  • مرتضی زمانی
  • ۰
  • ۰

💫🌸🍃🌸💫
✨🍃🌹
❤️


✨💞 سخن عشق کجا بود؟

❤️ سخن عشق تویی


✨💞 سخن و حرف و

❤️ حروف و همه ۍ عشق تویی



✨💞 تونباشی ڪہ سخن ها

❤️ همه هستند تهی


✨💞 تو تمام منی و

❤️ عمری و دنیاۍ منی


عشق فقط خدا


✨🌺 سخن عشق من

✨💞 افتاده به هر انجمنی


✨🌺  به همه چه؟

✨💞 توفقط جان من و عشق منی



✨🌺 من فقط حرف تو را

✨💞 درهمه عالم زده ام


✨🌺 هیچ جایی نزدم

✨💞 جز تو و حسنت سخنی




عشق فقط خدا


چقد زیباست شهادت در راه خدا💝💝

باید مبارزه ای رقم زد؛🍃🍃

باید ڪـــــشت!!

🍃مـــــنیت را

🍃تـــــڪبر را

🍃دلـــــبستگے را

🍃غـــــرور را

🍃غـــــفلت را

🍃آرزوهاے دراز را

🍃حـــــسد را

🍃حـــــرص را

🍃تـــــرس را

🍃هـــــوس را

🍃شـــــهوت را

🍃حب دنـــــیا را ...

🍃باید از خود گـــــذشت

🍃باید ڪشت نـــــفس را ...❗️

💖وابستگی به هر چیزی  غیر از خدا را 💖

👌" شــــــــــهادت " درد دارد 💝

دردش ڪشتن لـــــذت هاست ...🌺🌺

باید ڪشته شویم ، تا شـــــهید شویم💝💝

رسیدن به عشق خدایی

این نوع شهید شدن را میخواهد


عشق فقط خدا


✨ چون زعشق او رسد
✨ رنجی بدل دردی بجان

✨ عاشقان را رنج دل
✨ از راحت جان خوشترست



✨ آنچه اندر حقِ عاشق کرد
✨ معشوق اختیار

✨ گر هلاک جان بود
✨ مشتاق را آن خوشترست...

***************************************




  • مرتضی زمانی
  • ۰
  • ۰


#داستانک_معنوی

عشق وافر حضرت ابراهیم علیه السلام به پروردگار


ابراهیم علیه‏السلام در عین آن که عابد، پارسا و شیفته حق بود،

مرد کار و تلاش بود، هرگز براى خود روا نمى‏دانست که بى کار باشد،

بخشى از زندگى او به کشاورزى و دامدارى گذشت، و

در این راستا پیشرفت وسیعى کرد، و صاحب چند گله گوسفند شد.

بعضى از فرشتگان به خدا عرض کردند:

دوستى ابراهیم با تو به خاطر آن همه نعمت‏هاى فراوانى است که به او عطا کرده ‏اى؟

خداوند خواست به آن‏ها نشان دهد که چنین نیست،

بلکه ابراهیم خدا را به حق شناخته است، به جبرئیل فرمود:

در کنار ابراهیم برو و مرا یاد کن

جبرئیل کنار ابراهیم آمد دید او در کنار گوسفندان خود است،

روى تلى ایستاد و با صداى بلند گفت:

سبُّوح قُدُّوس ربُّ الملائِکةِ و الرُّوحِ؛

پاک و منزه است خداى فرشتگان و روح!

ابراهیم تا نام خدا را شنید، آن چنان شور و حالى پیدا کرد و

هیجان زده شد که زبان حالش این بود:

این مطرب از کجاست که بر گفت نام دوست تا جان و جامه نثار دهم در هواى دوست


دل زنده مى‏شود به امید وفاى یار جان رقص مى‏کند به سماع کلام دوست

ابراهیم به اطراف نگریست و شخصى را روى تلى دید نزدش آمد و گفت:

آیا تو بودى که نام دوستم را به زبان آوردى؟

او گفت: آرى.

ابراهیم گفت: بار دیگر از نام دوستم یاد کن،

یک سوم گوسفندانم را به تو خواهم بخشید.

او گفت: سبُّوح قُدُّوس ربُّ الملائِکةِ و الرُّوحِ

ابراهیم علیه‏ السلام با شنیدن این واژه‏ ها که یاد آور خداى یکتا و بى همتا بود،

چنان لذت مى‏برد که قابل توصیف نیست، نزد آن شخص رفت و گفت:

یک بار دیگر نام دوستم را یاد کن

، نصف گوسفندانم را به تو خواهم بخشید.

آن شخص براى بار سوم، واژه‏ هاى فوق را تکرار کرد،

ابراهیم نزد او رفت و گفت: یک بار دیگر از نام دوستم یاد کن،

همه گوسفندانم را به تو خواهم بخشید.

آن شخص، آن واژه‏ ها را تکرار کرد.

ابراهیم گفت: دیگر چیزى ندارم، خودم را به عنوان برده بگیر،

و یک بار دیگر نام دوستم را به زبان آور!

آن شخص نام خدا را به زبان آورد، ابراهیم نزد او رفت و گفت:

اینک من و گوسفندانم را ضبط کن که از آن تو هستم.

در این هنگام جبرئیل خود را معرفى کرد و گفت: من جبرئیلم،

نیازى به دوستى تو ندارم،

به راستى که مراحل دوستى خدا را به آخر رسانده‏ اى،

سزاوار است که خداوند تو را به عنوان خلیل (دوست خالص) خود برگزیند.

 اقتباس از معراج السعادة،ص
491


***************************************


  • مرتضی زمانی
  • ۰
  • ۰


#داستانک_معنوی

#تلنگر

#دوستی_های_مجازی
 
این روزها به یمن شبکه های اجتماعی دوستی های مجازی نیز شکل گرفته ،

زنی که در رختخواب در کنار همسرش است ولی

با گوشی با مردی که همکار یا عضو یک گروه هستند چت می کند

مرد نیز به بهانه های واهى همسر خود  را می پیچاند

تا با خانمى که در یک  گروه.هستند   خوش و بش کند.

درکتاب تذکره الاولیاء، داستان دلچسبی از بایزید بسطامی روایت شده که

می تواند الگوی مناسبی برای 'دوستی های اجتماعی' این روزهای ما باشد!

احمد خضرویه -مرید بلندمرتبه ی بایزید بسطامی-همسری داشت

به نام 'فاطمه' که از نوادر زمانه بوده است.

گفته اندکه فاطمه با بایزیدبسطامی دوستی بسیار نزدیکی داشته و

با ایشان بی مهابا(خودمونی)سخن گفته است.

این مسئله البته صدای شوهررا در می آوردو بافاطمه بحثشان بالامی گیرد.

فاطمه به شوهر می گوید: 'عزیزم، تو محرم طبیعت من می باشی و

بایزید محرم طریقت من'

احمد که می فهمد این دوستی خوشبختانه پاک است و اجتماعی،

آرام می گیرد.

(ناگفته نگذارم که احتمالا فاطمه این تفکیک محرم طبیعت ومحرم طریقت را

از عارفه ی بزرگ، بانو رابعه عدویه آموخته است

که در یک رباعی عربی به خداوند می گوید:

من تو را در دل محرم خود قرار داده ام و

تن خود را به آنکه بخواهد با من بنشیند بخشیده ام) از بحث دور نشوم;

خلاصه دوستی اجتماعی فاطمه و بایزید ادامه داشت

تا اینکه یک روز فاطمه به دستان خود 'حنا' می زند،

بایزید کنجکاوی می کند و می پرسد: 'فاطمه از بهر چه حنا بسته ای؟'

فاطمه پاسخ تکان دهنده ای به استاد می دهد:

'تا این غایت تودست و حنای من ندیده بودی. مرابا تو انبساط بود.

اکنون که چشم تو براین هاافتاد،صحبت مابا تو حرام است'

به تعبیر دیگر، فاطمه همین که می بیند بایزید -

با آن همه وارستگی و پاکدامنی -به اندازه ی پرسشی ساده،

از وادی طریقت به صحرای طبیعت درغلتیده است

و وارد حریم شخصی می شود، روی از او می پوشد

و دیگربااو هم سخن نمی شود!

درست اینجاست که مفهوم عمیق تعهد و پایبندی به زندگی زناشویی،

معناومفهوم پیدامی کند.

اینکه بهراسیم، اگر همسر ما با مردی بیگانه هم کلام شود

کلاهمان را باد خواهد برد،

به گمان من دلهره ای بی مورد و باوری آزاردهنده است.

نه هیچ زنی می تواند شوهر را از همه ی زنان دیگر دور نگه دارد

و نه هیچ مردی می تواند - به تعبیر مهستی گنجوی-

همسر خود را در 'حجره ی دلگیر' زندانی کند.

 حالا که این واقعیت زمانه ی ماست، باید بیاموزیم که 'فاطمه وار'

دوستی های اجتماعی خود را مدیریت کنیم و

نگذاریم کسی به آسانی از 'حنای حریم شخصی مان' چیزی بپرسد

که این دیگر دوستی پاک نخواهد بود.

چنانکه قطب الدین ابوالمظفر المروزی در مناقب الصوفیه می گوید:

'تا مادام که در دوستی، غرض هوا و طلب وصال و طمع نصیب نفس می یابد.

آن دوستی را محبت نشایدگفت بلکه آنرا هوا گویند'

✅ با ارسال این متن به دیگران تلنگری بزنید

در جهت حفظ جامعه ایی سالم 🌹



***************************************


  • مرتضی زمانی
  • ۰
  • ۰


عشق فقط خدا

✨🍃🍂🌺🍃🍂🌺🍃🍂🌺
🍃🍂🌺🍃🍂
🍂🌺🍂
🌺

#داستانک_معنوی

بخونید دلتون رو ببره

یقین و ایمان این جوان👏👏👏

🍃اومد پیشم حالش خیلی عجیب بود فهمیدم با بقیه فرق میکنه.

گفت: حاج آقا یه سوال دارم که خیلی جوابش برام مهمه.

گفتم: چشم اگه جوابشو بدونم خوشحال میشم بتونم کمکتون کنم.

گفت: من رفتنی ام!

گفتم: یعنی چی؟

گفت: دارم میمیرم.


گفتم: دکتر دیگه ای، خارج از کشور؟

گفت: نه همه اتفاق نظر دارن، گفتن خارج هم کاری نمیشه کرد.

گفتم: خدا کریمه، انشاله که بهت سلامتی میده.

با تعجب نگاه کرد و گفت: اگه من بمیرم خدا کریم نیست؟

فهمیدم آدم فهمیده ایه .

گفتم: راست میگی، حالا سوالت چیه؟


گفت: من از وقتی فهمیدم دارم میمیرم خیلی ناراحت شدم

از خونه بیرون نمیومدم  کارم شده بود تو اتاق موندن و غصه خوردن

تا اینکه یه روز به خودم گفتم تا کی منتظر مرگ باشم

خلاصه یه روز صبح از خونه زدم بیرون

مثل همه شروع به کار کردم

اما با مردم فرق داشتم،

چون من قرار بود برم و انگار این حال منو کسی نداشت

خیلی مهربون شدم، دیگه رفتارای غلط مردم خیلی اذیتم نمیکرد .

با خودم میگفتم بذار دلشون خوش باشه که سر من کلاه گذاشتن .

آخه من رفتنی ام و اونا انگار نه. سرتونو درد نیارم

من کار میکردم اما حرص نداشتم و

بین مردم بودم اما بهشون ظلم نمیکردم و دوستشون داشتم

ماشین عروس که میدیم از ته دل شاد میشدم و دعا میکردم .

گدا که میدیدم از ته دل غصه میخوردم و

بدون اینکه حساب کتاب کنم کمک میکردم.

مثل پیر مردا برا همه جوونا آرزوی خوشبختی میکردم.

الغرض اینکه این ماجرا منو آدم خوبی کرد و ناز و خوردنی شدم.

حالا سوالم اینه که من به خاطر مرگ خوب شدم و

آیا خدا این خوب شدن و قبول میکنه؟


گفتم: بله، اونجور که یاد گرفتم و به نظرم میرسه


آدما تا دم رفتن خوب شدنشون واسه خدا عزیزه

آرام آرام آرام خدا حافظی کرد و تشکر،


داشت میرفت گفتم:


راستی نگفتی چقدر وقت داری؟

گفت: معلوم نیست بین یک روز تا چند هزار روز!!!!!

یه چرتکه انداختم دیدم منم تقریبا همین قدرا وقت دارم.


با تعجب گفتم: مگه بیماریت چیه؟

گفت: بیمار نیستم!

هم کفرم داشت در میومد و هم از تعجب داشتم شاخ دار میشدم


گفتم: پس چی؟

گفت: فهمیدم مردنیم، رفتم دکتر گفتم:

 میتونید کاری کنید که نمیرم گفتند: نه


گفتم: خارج چی؟ و باز گفتند : نه!

 خلاصه حاجی ما رفتنی هستیم کی اش فرقی داره مگه؟

باز خندید و رفت و دل منو با خودش برد...


وبلاگ عشق فقط خدا

www.deniz.blog.ir



🍃🍂🌺🍃🍂
✨🍃🍂🌺🍃🍂🌺🍃🍂🌺


***************************************


  • مرتضی زمانی
  • ۰
  • ۰


عاشقانه های من و خدا (1)


http://up.upinja.com/y683k.jpg


✨🌹من وعشق ومستی عشق

✨🌹بجز این هنرندارم


✨🌹بجز این هنر چه باشد

✨🌹که زخود خبرندارم



✨🌹زتو چون جدا شوم من

✨🌹توبگو کجا شوم من



✨🌹به خدا که هیچ راهی

✨🌹بکسی دگر ندارم



#فیض_کاشانی


ee98_photo_2017-06-22_14-13-07.jpg


من تخت نمیخواهم


من تاج نمی خواهم



در خدمتت افتادن


در روی زمین خواهم



http://up.upinja.com/blxb8.jpg



🕊🌹خدایا...


🕊🌹به گدای

🕊🌹ره نشینت،


🕊🌹نظری

🕊🌹ز مرحمت کن،


🕊🌹سیه است

🕊🌹گرچه رویش،



🕊🌹دل

🕊🌹عذرخواه دارد...



🕊🌹عاشقتم خدا🕊🌹



***************************************


  • مرتضی زمانی
  • ۰
  • ۰


54a7_photo_2017-06-14_02-41-35.jpg

    

💚 "خدای" من

💚این شبها

    💚در "هوایت"

   💚هوایی  شدم

       💚"بی آنکه" بدانم

     💚بدون "هوایت"

      💚"هوایی" نیست.

         💚"هوایم" را در تمام


 💚"لحظه های"

💚"بی هواییم"

💚داشته باشی.



  • مرتضی زمانی
  • ۰
  • ۰


#داستانک_معنوی

در ماه رمضان چند جوان، پیر مردی را دیدند که دور از چشم مردم، غذا میخورد.


به او گفتند: ای پیرمرد مگر روزه نیستی؟


پیرمرد گفت: چرا روزه‌ام، فقط آب و غذا میخورم.


جوانان خندیدند و گفتند: واقعا؟


پیرمرد گفت:


بله، دروغ نمیگویم،


به کسی بد نگاه نمیکنم،


کسی را مسخره نمیکنم،


با کسی با دشنام سخن نمیگویم،


کسی را آزرده نمیکنم،


چشم به مال کسی ندارم و...


ولی چون بیماری خاصی دارم متأسفانه نمیتوانم معده را هم روزه دارش کنم.


بعد پیرمرد به جوانان گفت: آیا شما هم روزه هستید؟


یکی از جوانان در حالی که سرش را از خجالت پایین انداخته بود، به آرامی گفت:


خیر ما فقط غذا نمیخوریم !!!


ماه رمضان بر همه آنان که چشم و دل و زبان و رفتار و کردارشان در


خدمت خلق خداست و زمین را، آب را،


و گل و سبزه و دیگر موجودات را آسیب نمی رسانند مبارک باد🌙


*********************************


❤️کانال تلگرامی عشق فقط خدا❤️


کانال تلگرام در مورد خدا


کانال تلگرام خدا


صوت و کلیپ معنوی در


https://telegram.me/eshgekhodayi


Image result for ‫بنر تلگرام‬‎
  • مرتضی زمانی
  • ۰
  • ۰


#داستانک_معنوی

گویند در بنی اسرائیل، مردی بود که می گفت


من در همه عمر خدا را نافرمانی کرده ام و بس گناه و معصیت که از من سر زده است،


اما تاکنون زیانی و کیفری ندیده ام.

اگر گناه جزا دارد و گناهکار باید کیفر بیند، پس چرا ما را کیفری و عذابی نمی رسد!؟

در همان روزها، پیامبر قوم بنی اسرائیل نزد آن مرد آمد و گفت خداوند میفرماید

 که ما تو را عذاب های بسیار کرده ایم و تو خود نمی دانی!

آیا تو را از شیرینی عبادت خود محروم نکرده ایم؟

آیا درِ مناجات را بر روی تو نبسته ایم؟

آیا امید به زندگی خوش در آخرت را از تو نگرفته ایم؟

عذابی بزرگ تر و سهمگین تر از این می خواهی؟


منبع: برگرفته از جامی، نفحات الانس، در ذکر حال عبدالله بن خبیق

*******************************

❤️کانال تلگرامی عشق فقط خدا❤️


کانال تلگرام در مورد خدا


کانال تلگرام خدا


صوت و کلیپ معنوی در


https://telegram.me/eshgekhodayi


Image result for ‫بنر تلگرام‬‎
  • مرتضی زمانی
  • ۰
  • ۰



داستانک معنوی

داستانی زیبا از حضرت عیسی علیه السلام



حضرت عیسی علیه السلام به منزل یکی از اصحاب خود می رفت.


در راه که می رفت، به گیاهی رسید و گیاه گفت:


«من داروی درد دختر حاکم این شهر هستم.»


حضرت عیسی مقداری از آن را در جیب خودش گذاشت و


به منزل آن صحابی رفت. آنجا به حضرت عیسی عرض


شد که حاکم گفته: «دخترم مریض است و دکترها نتوانسته‌اند مداوایش کنند.

اگر کسی دختر من را مداوا کند، هر چه بخواه، به او می‌دهم.


اگر شما از خدا بخواهید و خدا به او عافیت بدهد و از پادشاه بخواهید که به


دین حق وارد بشود، بسیار عالی است.» حضرت عیسی گفت:


«برو به پادشاه بگو: من می آیم.» آنجا رفتند و حضرت عیسی علیه السلام


گیاه‌ها را جوشاند و داد به او خورد و فردا و پس فردا هیچ اثری نشد.

حضرت عیسی از خجالت گذاشت و از شهر بیرون رفت.

سال دیگر دوباره عبورش به آنجا افتاد و دید گیاه، همان را می گوید. گفت:‌

«تو پارسال هم همین حرف را زدی و آبروی ما را کم و زیاد کردی.

امسال دیگر چه می گویی؟»

گفت:«چندین سال است خدا من را برای مداوای این درد خلق کرده است؛

لکن مأمور نبودم عمل بکنم. امسال مأمورم عمل بکنم.»

اثر کردن هر دارو به دست او است.

اگر دکتر می روی، برخدا توکل کن.

دارو هم باید اجازه داشته باشد تا اثر کند.

اگر این دارو اجازه نداشته باشد، اثر نمی کند.

شما دکتر متخصص می روی، دارو هم همین دارو است که


دستور داده؛ لکن دارو مأمور نبوده اثر بکند؛

لذا انسان سزاوار است همه وقت بگوید: خدا.


مریض شدی، بگو: خدا؛ دکتر می روی، بگو: خدا؛

دارو را می‌خواهی به مریض بدهی، بگو:

خدا؛ همه اش خدا.


الحمد لله الذی یفعل ما یشاء ولا یفعل ما یشاء غیره

(سپاس خدایی را که هر کاری که بخواهد انجام می دهد و غیر از او کسی نیست


که هر کاری را که خواست، انجام دهد.

(کافی، ج 2 ، ص 529)


**********************************



❤️کانال تلگرامی عشق فقط خدا❤️


کانال تلگرام در مورد خدا


کانال تلگرام خدا


صوت و کلیپ معنوی در


https://telegram.me/eshgekhodayi


Image result for ‫بنر تلگرام‬‎
  • مرتضی زمانی
  • ۰
  • ۰


#داستانک_معنوی

گویند گوهرشاد خانم (همسر شاهرخ میرزا و عروس امیر تیمور گورکانی)

سازنده ی مسجد معروف گوهرشاد مشهد، بر ساخت بنا نظارت کامل داشت و

همیشه جهت هدایت و سرکشی حاضر می شد و

دستورات لازم را به معماران مسجد میداد.

از تعداد کارگران و میزان حقوق آنها اطلاع کامل داشت و حتی به کار

حیوانات باربر رسیدگی میکرد و به کارفرمایان دستور داده بود از

محل آوردن مصالح ساختمانی تا مسجد برای حیوانات باربر ظرفهای آب و

علف بگذارند، مبادا حیوانی در حال گرسنگی و تشنگی بار بکشد.

از زدن حیوانات پرهیز کنید،

ساعات کار کارگران باید معین باشد و مزد مطابق زحمت داده شود و...

روزی هنگام سرکشی کارگر جوانی ناگهان چشمش به صورت او

افتاد و در اثر همین نگاه، آتش عشق در وجودش شعله ور گشته و

عاشق دلباخته ی او شد. اما در این باره نمی توانست چیزی بگوید

تا اینکه غم و غصه ی فراوان او را مریض کرد.

به خانم گزارش دادند که یکی از کارگران بیمار و در منزل بستری است.


گوهرشاد به عیادتش رفت و علّت را جویا شد.

مادر گفت او عاشق شما شده و از درد عشق بیمار است.

گوهرشاد فکری کرد و به مادر جوان گفت: باشد،

من از همسرم جدا شده و با او ازدواج می کنم، به شرط اینکه مهریه مرا

قبل از ازدواج بپردازد و آن این است که

چهل شبانه روز در محراب این مسجد نیمه کاره عبادت کند.

جوان پذیرفت.

پس از چهل روز گوهرشاد از حالش جویا شد، جوان به فرستاده ی او گفت:

لذّتی در عبادت و همنشینی با پروردگار یافتم که

 با عشق هیچ انسانی معاوضه نخواهم کرد.👏



عاقبت عشق زمینی را به عشق آسمانی باختیم


💝کانال عشق فقط خدا💝

@eshgekhodayi



*******************************



❤️کانال تلگرامی عشق فقط خدا❤️


کانال تلگرام در مورد خدا


کانال تلگرام خدا


صوت و کلیپ معنوی در


https://telegram.me/eshgekhodayi


Image result for ‫بنر تلگرام‬‎
  • مرتضی زمانی
  • ۰
  • ۰

مقربان درگاه خدا


#داستانک_معنوی

حضرت عیسی (علیه السلام) بر سه نفر که لاغر به نظر می رسیدند گذشت.


پرسید علت لاغری شما چیست؟


عرض کردند ترس از خدا ما را به این صورت در آورده است.


حضرت فرمود بر خداوند حق است که خائف را نجات دهد.

پس حضرت بر سه نفر دیگر عبور کرد، آنها هم لاغر بودند.

حضرت فرمود شما چرا ضعیف و لاغر هستید؟


عرض کردند اشتیاق به بهشت ما را زرد و ضعیف کرد.


حضرت فرمود حق است بر خداوند که عطا فرماید آنچه را که مخلوق از او امید دارند.

حضرت از آنها گذشت، به سه نفر دیگر که لاغرتر از قبلی ها به نظر می رسیدند رسید.


فرمود شما را چرا لاغر می بینم؟


عرض کردند دوستی و علاقه به ذات پاک خداوند ما را لاغر نموده است.

حضرت عیسی (علیه السلام) توجهی عمیق به آنها نمود و فرمود شما مقرب درگاه خداوند هستید.

منبع: داستان هایی از خدا، نوشته احمد میرخلف زاده و قاسم میرخلف زاده، جلد ۲


********************************


❤️کانال تلگرامی عشق فقط خدا❤️


کانال تلگرام در مورد خدا


کانال تلگرام خدا


صوت و کلیپ معنوی در


https://telegram.me/eshgekhodayi


Image result for ‫بنر تلگرام‬‎


  • مرتضی زمانی
  • ۰
  • ۰


#داستانک_معنوی

🍃 ذوالقرنین با لشگر فراوانى از بیابان عبور مى‏ کرد مردى را دید


مشغول نماز است و به عظمت ذوالقرنین توجهى نکرد.


ذوالقرنین از بزرگى روح او تعجب کرد.

🍃 پس از تمام شدن نمازش به او گفت:


چگونه با دیدن بزرگى دستگاه من نترسیدى و به حال تو تغییر پیدا نشد.

🍃 عرضه داشت: با کسى مشغول مناجات بودم که قدرت و لشگرش بینهایت است،


ترسیدم از او منصرف شوم و به تو متوجه

 گردم از عنایتش محروم گردم و دیگر دعایم را اجابت ننماید.

🍃 ذوالقرنین فرمود: اگر همراه من بیایى تمام خواسته ‏هایت را اجابت مى‏ کنم


پیر مرد گفت: من حاضرم همه جا با تو باشم به

شرط آن که چهار چیز براى من ضمانت کنى:

🍃 اول: سلامتى که دارم هیچ وقت مریض نشوم.

دوم: نعمتى که دارم همیشه باشد زوال نداشته باشد.

سوم: قدرتى که دارم پیرى در او دیده نشود.

چهارم: حیاتى که دارم مرگ نداشته باشد.


🍃 ذوالقرنین گفت: کدام مخلوق بر اینها توانا است؟

🍃 مرد گفت: پس من از کسى که تمام امور در تحت قدرت او است


دست بر نمى‏ دارم تا به شخصی که مثل خودم عاجز و

محتاج است تکیه نمایم.

 من همراه آنم که توانا است یعنى پیروى خدا مى ‏روم.

📚 آمالى شیخ صدوق ص ۱۷۰



********************************************************



❤️کانال تلگرامی عشق فقط خدا❤️


کانال تلگرام در مورد خدا


کانال تلگرام خدا


صوت و کلیپ معنوی در


https://telegram.me/eshgekhodayi


Image result for ‫بنر تلگرام‬‎
  • مرتضی زمانی
  • ۰
  • ۰



http://fa.wikishia.net/images/thumb/f/fe/%D8%BA%D8%A7%D8%B1_%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D8%A1.jpg/240px-%D8%BA%D8%A7%D8%B1_%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D8%A1.jpg


زیبا غزل دفترعشقست محمد

بر فرق فلک افسرعشقست محمد

دروسعت هفت آسمان هستی
 
رخشنده ترین اخترعشقست محمد

اللهم صل علی محمدوآل محمد
 
پیشاپیش عید مبعث برشما مبارک


http://www.persian-star.org/wp-content/uploads/2017/04/mabas-1.gif


سلام بر مبعث

بهاری ترین فصل گیتی

سلام بر مبعث

فصل شکفتن

گل سرسبد بوستان رسالت


سلام بر مبعث


روزی که گلهای ایمان


در گلستان جان انسان


شکوفا شد


پیشاپیش


"بعثت" پیامبر مبارک باد🌹😘❤️


https://www.koodakcity.com/wp-content/uploads/2016/04/sher-koodak-hazrat-mohammad-2.jpg


محمد مقتدای اهل عالم

محمد مصطفی آل عالم

محمد رحمة للعالمین است

رسول آسمانی بر زمین است


مبعث رسول اکرم مبارک💐


********************************************************



❤️کانال تلگرامی عشق فقط خدا❤️


کانال تلگرام در مورد خدا


کانال تلگرام خدا


صوت و کلیپ معنوی در


https://telegram.me/eshgekhodayi


Image result for ‫بنر تلگرام‬‎
  • مرتضی زمانی
  • ۰
  • ۰


شهید چمران


نماد واقعی عشق به خداوند مهربان


#مناجات_عاشقانه

یکی از بهترین و خالصانه ترین و عاشقانه ترین مناجاتهای کوتاه که تا بحال شنیدم

💖🌸خدایا !

💝🌸 از آنچه کرده ام اجر نمی خواهم،

💝🌸و به خاطر فداکاری های خود بر تو فخر نمی فروشم؛

💝🌸آنچه داشته ام تو داده ای

💝🌸و آنچه کرده ام تو میسر نمودی،

💝🌸همه استعدادهای من،

💝🌸همه قدرت های من،

💝🌸 همه وجود من،

💝🌸 زاده ی اراده ی توست،

💝🌸من از خود چیزی ندارم که ارائه دهم...

📚 شهید چمران


http://static.mihanblog.com//public/user_data/user_files/400/1198974/kalame_shohada/Shahid_Chamran.jpg




یک تکه از فهم و عشق و برداشت شهید چمران از فلسفه خلقت و


چرایی بودن ما در این زمین پر از درد و رنج..


حکمت درد و رنج زندگی



وما انسان را در رنج و سختی آفریدیم.

سوره بلد آیه 4

🍂«انسان گاه گاهی خود را فراموش می‌کند.

🍂فراموش می‌کند که بدن دارد، بدنی ضعیف و ناتوان، که در

مقابل عالم و زمان، کوچک و ناچیز و آسیب پذیر است.


🍂فراموش می‌کند که همیشگی نیست و چند صباحی بیشتر نمی‌پاید.

🍂فراموش می‌کند که جسم مادی او نمی‌تواند با روح او هم پرواز شود،

لذا این انسان احساس ابدیت و مطلقیت و قدرت می‌کند،


سرمست پیروزی و اوج آمال و آرزوهای دور و دراز خود، بی خبر از

حقیقت تلخ و واقعیت‌های عینی وجود، به پیش می‌تازد و

از هیچ ظلم و ستمی روگردان نمی‌شود .


چه بسا اگر انسان با همین قدرت و جایگاه بعنوان اشرف مخلوقات و

جانشین با روح دمیده شده از خدا در وجودش وارد بهشت میشد

چه بسا ادعای خدایی میکرد در بهشت اما...


👈🍂اما "درد" و ضعف و رنج دنیوی آدمی را به خود می‌آورد،

حقیقت وجود او را به آدمی می‌ فهماند،

و ضعف و زوال و ذلت خود را درک می‌کند،


و دست از غرور کبریایی بر می‌ دارد، و معنی خودخواهی و

مصلحت طلبی و غرور را می‌فهمد و آن را توجیه نمی‌کند.

و یادش میاد چی بوده و از کجا آمده و چه جایگاهی داشته است»


✍شهید دکتر مصطفی چمران

http://www.city-portal.ir/files/metropolises-ir/43-Messages/13600330-Chamran-02.jpg

http://meraatnews.com/sites/default/files/styles/pic2/public/66971720908459467081.jpg?itok=egXSePuC

http://dl.aviny.com/karikator/mozoei/chamran/kamel/03.jpg


http://www.askdin.com/gallery/images/3052/1_n_6.jpg

http://media.farsnews.com/Media/8903/ImageReports/8903301079/14_8903301079_L600.jpg

http://data4u.persiangig.com/image/shahid-chamran.gif

http://etesabphoto.persiangig.com/Shohada/102%28sh-chamran%29-4000.jpg

زندگینامه شهید چمران

 
بِسْمِ‏ الله الرََّّحْمنِ الرََّّحیمِ


من‏المؤمنین‏رجال‏صدقوا ما عاهدوا الله علیه فمنهم من قضی‏نحبه و منهم من ینتظر و مابدلوا تبدیلا.


«قرآن کریم- الاحزاب آیه23»

از میان مؤمنان مردانی اند که به آنچه با خدا عهد بستند صادقانه وفا کردند.

 برخی از آنان به شهادت رسیدند و برخی از آنها

در [ همین ] انتظارند و [ هرگز عقیده خود را ] تبدیل نکردند.



سخن گفتن از شهیدی با ابعاد گوناگون، ‌


از اسوه‏ای که جمع اضداد بود، از آهن و اشک،


از شیر بیشة نبرد و عارف شب‏های قیرگون، از پدر یتیمان و


دشمن سرسخت کافران بسیار سخت بلکه محال است.


سخن گفتن از شهید دکتر مصطفی چمران، این مرد عمل و نه مرد سخن،


این نمونه کامل هجرت، جهاد و شهادت، این شاگرد مکتب علی(ع)،


این مالک‏ اشتر جنوب لبنان و حمزة کربلای خوزستان سخت و دشوار است.


چرا که حتی نمی‏توان یکی از ابعاد وجودی او را آنگونه که هست، توصیف کرد و


نبایست انتظار داشت که بتوانیم تصویر کاملی در این مختصر از او ترسیم نمایئم،


که مردان و رهروان راه علی(ع) و حسین(ع) را


با این کلمات مادی و معیارهای خاکی نمی‏شود توصیف نمود و سنجید.


این مروری است گذرا و سریع، بر حیات کوتاه اما پرحادثه و سراسر تلاش،


ایثار، عشق و فداکاری شهید دکتر مصطفی چمران.


تـولد:


دکتر مصطفی چمران در سال 1311 در تهران، خیابان پانزده خرداد،


بازار آهنگرها، سرپولک متولد شد.


تحصیـلات:


وی تحصیلات خود را در مدرسه انتصاریه، نزدیک پامنار،

آغاز کرد و در دارالفنون و البرز دوران متوسطه را گذراند؛ در

دانشکده فنی دانشگاه تهران ادامه تحصیل داد و در سال 1336 در رشتة الکترومکانیک

فارغ‏ التحصیل شد و یک‏سال به تدریس در دانشکدة‌ فنی پرداخت.

وی در همة دوران تحصیل شاگرد اول بود. در سال 1337 با استفاده از

بورس تحصیلی شاگردان ممتاز به امریکا اعزام شد و

پس از تحقیقات‏علمی در جمع معروف‏ترین دانشمندان جهان در دانشگاه کالیفرنیا و


معتبرترین دانشگاه امریکا برکلی-


با ممتازترین درجة علمی موفق به اخذ دکترای الکترونیک و فیزیک پلاسما گردید.





فعـالیت‏های اجتماعی:


از 15سالگی در درس تفسیر قرآن مرحوم آیت‏الله طالقانی، در مسجد هدایت، و درس فلسفه و منطق استاد شهید مرتضی مطهری و بعضی از اساتید دیگر شرکت می‏کرد و از اولین اعضاء انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران بود. در مبارزات سیاسی دوران دکتر مصدق از مجلس چهاردهم تا ملی شدن صنعت‏نفت شرکت داشت و از عناصر پرتلاش در پاسداری از نهضت‏ملی ایران در کشمکش‏های مرگ و حیات این دوره بود. بعد از کودتای ننگین 28 مرداد و سقوط حکومت دکتر مصدق،‌ به نهضت مقاومت ملی ایران پیوست و سخت‏ترین مبارزه‏ها و مسئولیت‏های او علیه استبداد و استعمار شروع شد و تا زمان مهاجرت از ایران، بدون خستگی و با همه قدرت خود، علیه نظام طاغوتی شاه جنگید و خطرناک‏ترین مأموریت‏ها را در سخت‏‏ترین شرایط با پیروزی به انجام رسانید.

در امریکا، با همکاری بعضی از دوستانش، برای اولین‏بار انجمن اسلامی دانشجویان امریکا را پایه‏ریزی کرد و از مؤسسین انجمن دانشجویان ایرانی در کالیفرنیا و از فعالین انجمن دانشجویان ایرانی در امریکا به شمار می‏رفت که به دلیل این فعالیت‏ها، بورس تحصیلی شاگرد ممتازی وی از سوی رژیم شاه قطع می‏شود. پس از قیام خونین 15 خرداد سال 1342 و سرکوب ظاهری مبارزات مردم مسلمان به رهبری امام‏خمینی(ره) دست به اقدامی جسورانه و سرنوشت‏ساز می‏زند و همه پل‏ها را پشت‏سر خود خراب می‏کند و به همراه بعضی از دوستان مؤمن و هم‏فکر، رهسپار مصر می‏شود و مدت دو سال، در زمان عبدالناصر،‌ سخت‏ترین دوره‏های چریکی و جنگ‏های پارتیزانی را می‏آموزد و به عنوان بهترین شاگرد این دوره شناخته می‏شود و فوراً مسئولیت تعلیم چریکی مبارزان ایرانی به عهدة او گذارده می‏شود.

به علت برخورداری از بینش عمیق مذهبی، از ملی‏گرایی ورای اسلام گریزان بود و وقتی در مصر مشاهده کرد که جریان ناسیونالیسم عربی باعث تفرقة مسلمین می‏شود، به جمال عبدالناصر اعتراض کرد و ناصر ضمن پذیرش این اعتراض گفت که جریان ناسیونالیسم عربی آنقدر قوی است که نمی‏توان به راحتی با آن مقابله کرد و با تأسف تأکید می‏کند که مات هنوز نمی‏دانیم که بیشتر این تحریکات از ناحیة دشمن و برای ایجاد تفرقه در بین مسلمانان است. به دنبال آن، به چمران و یارانش اجازه می‏دهد که در مصر نظرات خود را بیان کنند.


در لبنـان:


بعد از وفات عبدالناصر، ایجاد پایگاه چریکی مستقل، برای تعلیم مبارزان ایرانی، ضرورت پیدا می‏کند و لذا دکتر چمران رهسپار لبنان می‏شود تا چنین پایگاهی را تأسیس کند.

او به کمک امام موسی‏صدر، رهبر شیعیان لبنان، حرکت محرومین و سپس جناح نظامی آن، سازمان «امل» را براساس اصول و مبانی اسلامی پی‏ریزی نموده که در میان توطئه‏ها و دشمنی‏های چپ و راست، با تکیه بر ایمان به خدا و با اسلحة شهادت، خط راستین اسلام انقلابی را پیاده می‏کند و علی‏گونه در معرکه‏های مرگ و حیات به آغوش گرداب خطر فرو می‏رود و در طوفان‏های سهمناک سرنوشت، حسین‏وار به استقبال شهادت می‏تازد و پرچم خونین تشیع را در برابر جبارترین ستم‏گران روزگار، صهیونیزم اشغال‏گر و هم‏دستان خونخوار آنها، راست‏گرایان «فالانژ»، به اهتزاز درمی‏آورد و از قلب بیروت سوخته و خراب تا قله‏های بلند کوه‏های جبل‏عامل و در مرزهای فلسطین اشغال شده از خود قهرمانی‏ها به یادگار گذاشته؛ در قلب محرومین و مستضعفین شیعه جای گرفته و شرح این مبارزات افتخارآمیز با قلمی سرخ و به شهادت خون پاک شهدای لبنان، بر کف خیابان‏های داغ و بر دامنة کوه‏های مرزی اسرائیل برای ابد ثبت گردیده است.


پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران


دکتر چمران با پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی ایران، بعد از 23 سال هجرت، به وطن باز می‏گردد. همه تجربیات انقلابی و علمی خود را در خدمت انقلاب می‏گذارد؛ خاموش و آرام ولی فعالانه و قاطعانه به سازندگی می‏پردازد و همة تلاش خود را صرف تربیت اولین گروه‏های پاسداران انقلاب در سعدآباد می‏کند. سپس در شغل معاونت نخست‏وزیر در امور انقلاب شب و روز خود را به خطر می‏اندازد تا سریع‏تر و قاطعانه‏تر مسئله کردستان را فیصله دهد تا اینکه بالاخره در قضیة فراموش ناشدنی «پاوه» قدرت ایمان و ارادة آهینن و شجاعت و فداکاری او بر همگان ثابت می‏گردد.


در کردستـان:


در آن شب مخوف پاوه، همة امیدها قطع شده بود و فقط چند پاسدار مجروح، خسته و دل‏شکسته در میان هزاران دشمن مسلح به محاصره افتاده بودند. اکثریت پاسداران قتل‏عام شده بودند و همة شهر و تمام پستی و بلندی‏ها به دست دشمن افتاده بود و موج نیروهای خونخوار دشمن لحظه به ‏لحظه نزدیک‏تر می‏شد. باران گلوله می‏بارید و می‏رفت تا آخرین نقطه مقاومت نیز در خون پاسداران غرق گردد. ولی دکتر چمران با شهامت و شجاعت و ایثارگری فراوان توانست این شب هولناک را با پیروزی به صبح امید متصل کند و جان پاسداران باقی‏مانده را نجات دهد و شهر مصیبت‏زده را از سقوط حتمی برهاند.

آنگاه فرمان انقلابی امام‏خمینی(ره) صادر شد. فرماندهی کل قوا را به دست گرفت و به ارتش فرمان داد تا در 24 ساعت خود را به پاوه برساند و فرماندهی منطقه نیز به عهدة دکتر چمران واگذار شد.

رزمندگان از جان گذشته انقلاب، اعم از سرباز و پاسدار به حرکت درآمدند و همة تجارب انقلابی، ایمان، فداکاری، شجاعت،‌قدرت رهبری و برنامه‏ریزی دکتر چمران در اختیار نیروهای انقلاب قرار گرفت و عالی‏ترین مظاهر انقلابی و شکوهمندترین قهرمانی‏ها به وقوع پیوست و در عرض 15 روز شهرها و راه‏ها و مواضع استراتژیک کردستان به تصرف نیروهای انقلاب اسلامی درآمد و کردستان از خطر حتمی نجات یافت و مردم مسلمان کرد با شادی و شعف به استقبال این پیروزی رفتند.


وزارت دفـاع:


دکتر چمران بعد از این پیروزی بی‏نظیر به تهران احضار شد و از طرف رهبر عالیقدر انقلاب، امام‏خمینی(ره)، به وزارت دفاع منصوب گردید.

در پست جدید، برای تغییر و تحول ارتش از یک نظام طاغوتی، به یک سلسله برنامه‏های وسیع بنیادی دست زد که پاک‏سازی ارتش و پیاده کردن برنامه‏های اصلاحی از این قبیل است تا به یاری خدا و پشتیبانی ملت، ارتشی به وجود آید که پاسدار انقلاب و امنیت  استقلال کشور باشد و رسالت مقدس اسلامی ما را به سرمنزل مقصود برساند.


مجلـس:


دکتر مصطفی چمران در اولین دور انتخابات مجلس شورای اسلامی، از سوی مردم تهران به نمایندگی انتخاب شد و تصمیم داشت در تدوین قوانین و نظام جدید انقلابی، بخصوص در ارتش،‌ حداکثر سعی و تلاش خود را بکند تا ساختار گذشتة ‌ارتش به نظامی انقلابی و شایسته ارتش اسلامی تبدیل شود. در یکی از نیایش‏های خود بعد از انتخاب نمایندگی مردم در مجلس شورای اسلامی، اینسان خدا را شکر می‏گوید: «خدایا، مردم آنقدر به من  محبت کرده‏اند و آنچنان مرا از باران لطف و محبت خود سرشار کرده‏اند که به راستی خجلم و آنقدر خود را کوچک می‏بینم که نمی‏توانم از عهده آن به درآیم. خدایا، تو به من فرصت ده، توانایی ده تا بتوانم از عهده برآیم و شایستة این همه مهر و محبت باشم.»

وی سپس به نمایندگی رهبر کبیر انقلاب اسلامی در شورایعالی دفاع منصوب شد و مأموریت یافت تا بطور مرتب گزارش کار ارتش را ارائه کند.


در خوزستـان:


گروهی از رزمندگان داوطلب، به گِرد او جمع شدند و او با تربیت و سازماندهی آنان، ستاد جنگ‏های نامنظم را در اهواز تشکیل داد. این گروه کم‏کم قوت گرفت و منسجم شد و خدمات زیادی انجام داد. تنها کسانی که از نزدیک شاهد ماجراهای تلخ و شیرین،‌ پیروزی‏ها و شکست‏ها، شهامت‏ها و شهادت‏ها و ایثارگری‏های آنان بودند، به گوشه‏ای از این خدمات که دکترچمران شخصاً مایل به تبلیغ و بازگویی آنها نبود، آگاهی دارند.

ایجاد واحد مهندسی فعال برای ستاد جنگ‏های نامنظم یکی از این برنامه‏ها بود که به کمک آن، جاده‏های نظامی به سرعت در نقاط مختلف ساخته شد و با نصب پمپ‏های آب در کنار رود کارون و احداث یک کانال به طول حدود بیست کیلومتر و عرض یک متر در مدتی حدود یک‏ماه، آب کارون را به طرف تانک‏های دشمن روانه ساخت، به طوری که آنها مجبور شدند چند کیلومتر عقب‏نشینی کنند و سدی عظیم مقابل خود بسازند و با این عمل فکر تسخیر اهواز را برای همیشه از سر به دور دارند.

یکی از کارهای مهم و اساسی او از همان روزهای اول، ایجاد هماهنگی بین ارتش، سپاه و نیروهای داوطلب مردمی بود که در منطقه حضور داشتند. بازده این حرکت و شیوة جنگ مردمی و هماهنگی کامل بین نیروهای موجود، تاکتیک تقریباً جدید جنگی بود؛ چیزی که ابرقدرت‏ها قبلاً فکر آن را نکرده بودند. متأسفانه این هماهنگی در خرمشهر بوجود نیامد و نیروهای مردمی تنها ماندند. او تصمیم داشت به خرمشهر نیز برود، ولی به علت عدم وجود فرماندهی مشخص در آنجا و خطر سقوط جدی اهواز، موفق نشد ولی چندین‏بار نیروهایی بین دویست تا یک‏هزار نفر را سازماندهی کرده و به خرمشهر فرستاد و آنان به کمک دیگر برادران مقاوم خود توانستند در جنگی نابرابر مقابل حملات پیاپی دشمن تا مدت‏ها مقاومت کنند.



محرم ماه شهادت و پیروزی سوسنگرد:


پس از یأس دشمن از تسخیر اهواز، صدام سخت به فتح سوسنگرد دل‏بسته بود تا رویای قادسیه را تکمیل کند و برای دومین‏بار به آن شهر مظلوم حمله کرد و سه روز تانک‏های او شهر را در محاصره گرفتند و روز سوم تعدادی از آنان توانستند به داخل شهر راه یابند.

دکتر چمران که از محاصره تعدادی از یاران و رزمندگان شجاع خود در آن شهر سخت برآشفته بود، ‌با فشار و تلاش فراوان خود و آیت‏الله خامنه‏ای، ارتش را آماده ساخت که برای اولین‏بار دست به یک حمله خطرناک و حماسه‏‏آفرین نابرابر بزند و خود نیز نیروهای مردمی و سپاه پاسداران را در کنار ارتش سازماندهی کرد و با نظمی نو و شیوه‏ای جدید از جانب جادة اهواز- سوسنگرد  به دشمن یورش بردند. شهیدچمران پیشاپیش یارانش، به شوق کمک و دیدار برادران محاصره شده در سوسنگرد، به سوی این شهر می‏شتافت که در محاصرة تانک‏های دشمن قرار گرفت. او سایر رزمندگان را به سوی دیگری فرستاد تا نجات یابند و خود را به حلقة‌ محاصرة دشمن انداخت؛ چون آنجا خطر بیشتر بود و او همیشه به دامان خطر فرو می‏رفت. در این هنگام بود که نبرد سختی درگرفت؛ نیروهای کماندوی دشمن از پشت تانک‏ها به او حمله کردند و او همچون شیری در میدان، در مصاف با دشمن متجاوز از نقطه‏ای به نقطه‏ای دیگر و از سنگری به سنگری دیگر می‏رفت. کماندوهای دشمن او را زیر رگبار گلولة خود گرفته بودند، تانک‏ها به سوی او تیراندازی می‏کردند و او شجاعانه بدون هراس از انبوه دشمن و آتش شدید آنها سریع، چابک، برافروخته و شادان از شوق شهادت در رکاب حسین(ع) و در راه حسین(ع). در روز قبل از تاسوعا، به آتش آنها پاسخ گفته و هر لحظه سنگر خود را تغییر می‏داد. در همین اثناء، هم‏رزم باوفایش به شهادت رسید و او یک‏تنه به نبرد حسین‏گونه خود ادامه می‏داد و به سوی دشمن حمله می‏برد. هرچه تنور جنگ گرم‏تر کی‏شد و آتش حمله بیشتر زبانه می‏کشید، چهرة ملکوتی او، این مرد راستین خدا و سرباز حسین(ع)، گلگون‏تر وشوق به شهادتش افزون‏تر می‏شد تا آنکه در حین «رقص چنین میانه میدان» از دو قسمت پای چپ زخمی شد. خون گرم او با خاک کربلای خوزستان درهم آمیخت و نقشی زیبا از شجاعت و عشق به شهادت و تلاش خالصانه در راه خدا آفرید و هنوز هم گرمی قطرات خون او گرمی‏بخش رزمندگان باوفای اسلام و سرخی خونش الهام‏بخش پیروزی نهایی و بزرگ آنان است.

با پای زخمی بر یک کامیون عراقی حمله برد. سربازان صدام از یورش این شیر میدان گریخته و او به کمک جوان چابک دیگری که خود را به مهلکه رسانده بود، به داخل کامیون نشست و با لبانی متبسم، دیگران را نوید پیروزی می‏داد.

خبر زخمی شدن سردار پرافتخار اسلام، در نزدیکی دروازة سوسنگرد، شور و هیجانی آمیخته با خشم و اراده و شجاعت در یاران او و سایر رزمندگان افکند که بی‏محابا به پیش تاختند و شهر قهرمان و مظلوم سوسنگرد و جان چند صد تن رزمندة مؤمن را از چنگال صدامیان نجات بخشیدند. دکتر چمران با همان کامیونی که خود را به بیمارستانی در اهواز رسانید و بستری شد، اما بیش از یک شب در بیمارستان نماند و بعد از آن به مقر ستاد جنگ‏های نامنظم و دوباره با پای زخمی و دردمند به ارشاد یاران وفادار خود پرداخت. جالب اینجا بود که در همان شبی که در بیمارستان بستری بود، جلسة مشورتی فرماندهان نظامی (تیمسار شهیدفلاحی، فرماندة لشگر 92، شهید کلاهدوز، مسئولین سپاه و سرهنگ محمد سلیمی که رئیس ستاد او بود)، استاندار خوزستان و نمایندة امام در سپاه پاسداران (شهیدمحلاتی) در کنار تخت او در بیمارستان تشکیل شد و درهمان حال و همان شب، پیشنهاد حمله به ارتفاعات الله‏کبر را مطرح کرد.


آغاز حرکت مجدد:


به رغم اصرار و پیشنهاد مسئولین و دوستانش، حاضر به ترک اهواز و ستاد جنگ‏های نامنظم و حرکت به تهران برای معالجه نشد و تمام مدت را در همان ستاد گذراند، در حالی که در کنار بسترش و در مقابلش نقشه‏های نظامی منطقه، مقدار پیشروی دشمن و حرکت نیروهای خودی نصب شده بود و او که قدرت و یارای به جبهه رفتن نداشت، دائماً به آنها می‏نگریست و مرتب طرح‏های جالب و پیشنهادات سازنده در زمینه‏های مختلف نظامی، مهندسی و حتی فرهنگی ارائه می‏داد. کم‏کم زخم‏های پای او التیام می‏یافت و او دیگر نمی‏توانست سکون را تحمل  کند و با چوب زیربغل به پا خاست و بازهم آمادة رفتن به جبهه شد.

به دنبال نبرد بیست و هشتم صفر (پانزدهم دی‏ماه 59) که منجر به شکست قسمتی از نیروهای ماشد و فاجعة هویزه به بار آمد، دیگر تاب نشستن نیاورد، تعدادی از رزمندگان شجاع و جان بر کف را از جبهه فرسیه انتخاب کرد و با چند هلیکوپتر که خود فرماندهی آنها را بر عهده داشت، با همان چوب زیربغل دست به عملی بی‏سابقه و انتحاری زد. او در حالی که از درد جنگ به خود می‏پیچید و از ناراحتی می‏خروشید، آمادة حمله به نیروهای پشت جبهه و تدارکاتی دشمن در جاده جفیر به طلایه شد که به خاطر آتش شدید دشمن، هلیکوپترها نتوانستند از سد آتش آنها از منطقه هویزه بگذرند و حملة هوایی دشمن هلیکوپترها را مجبور به بازگشت ساخت که وی از این بازگشت سخت ناراحت و عصبانی بود.


دیدار امام امت:


بالاخره در اسفند ماه 59 چوب زیربغل را نیز کنار گذاشت و با کمی ناراحتی راه می‏رفت و همراه با هم‏رزمانش از یکایک جبهه‏های نبرد در اهواز دیدن کرد.

پس از زخمی شدن، ‌اولین‏بار، برای دیدار با امام امت و عرض گزارش عازم تهران شد. به حضور امام رسید و حوادثی را که اتفاق افتاده بود و شرح مختصر عملیات و پیشنهادات خود را ارائه داد. امام امت(ره) پدرانه و با ملاطفت خاصی به سخنانش گوش می‏داد، او و همة رزمندگان را دعا می‏کرد و رهنمودهای لازم را ارائه می‏داد.


دکتر چمران از سکون و عدم تحرکی که در جبهه‏ها وجود داشت دائماً رنج می‏برد و تلاش می‏کرد که با ارائه پیشنهادات و برنامه‏های ابتکاری حرکتی بوجود آورد و اغلب این حرکت‏ها را توسط رزمندگان شجاع و جان‏برکف ستاد نیز عملی می‏ساخت. او اصرار داشت که هرچه زودتر به تپه‏های الله‏اکبر و سپس به بستان حمله شود و خود را به تنگ چزابه که نزدیکی مرز است، رسانده تا ارتباط شمالی و جنوبی نیروهای عراقی و مرز پیوسته آنان قطع شود. بالاخره در سی‏ویکم اردیبهشت ماه سال شصت، با یک حملة‌ هماهنگ و برق‏آسا، ارتفاعات الله‏اکبر فتح شد که پس از پیروزی سوسنگرد بزرگترین پیروزی تا آن زمان بود. شهید چمران به همراه رزمندگان شجاع اسلام در زمرة اولین کسانی بود که پای به ارتفاعات الله‏اکبر گذاشت؛ درحالی که دشمن زبون هنوز در نقاطی مقاومت می‏کرد. او و فرماندة شجاعش ایرج رستمی، دو روز بعد، با تعدادی از جان برکفان و یاران خود توانستند با فداکاری و قدرت تمام تپه‏های شحیطیه (شاهسوند) را به تصرف درآوردند، درحالی که دیگران در هاله‏ای از ناباوری به این اقدام جسورانه می‏نگریستند.

پس از پیروزی ارتفاعات الله‏اکبر، اصرار داشت نیروهای ما هرچه زودتر، قبل از اینکه دشمن بتواند استحکاماتی برای خود ایجاد کند، به سوی بستان سرازیر شوند که این کار عملی نشد و شهیدچمران خود طرح تسخیر دهلاویه را با ایثار و گذشت و فداکاری جان بر کف ستاد جنگ‏های نامنظم و به فرماندهی ایرج رستمی عملی ساخت.


فتح دهلاویه، در نوع خود عملی جسورانه و خطرناک و غرورآفرین بود. نیروهای مؤمن ستاد پلی بر روی رودخانة کرخه زدند، پلی ابتکاری و چریکی که خود ساخته بودند. از رودخانه عبور کردند و به قلب دشمن تاختند و دهلاویه را به یاری خدای برگ فتح کردند. این اولین پیروزی پس از عزل بنی‏صدر از فرماندهی کل قوا بود که به عنوان طلیعة پیروزی‏های دیگر به حساب آمد.


در سی‏ام خردادماه سال شصت، یعنی یک‏ماه پس از پیروزی ارتفاعات الله ‏اکبر، در جلسة فوق‏ العاده شورایعالی دفاع در اهواز با حضور مرحوم آیت‏ الله اشراقی شرکت و از عدم تحرک وسکون نیروها انتقاد کرد و پیشنهادات نظامی خود، از جمله حمله به بستان را ارائه داد.

این آخرین جلسة شورایعالی دفاع بود که شهیدچمران در آن شرکت داشت و فردای آن روز، روز غم‏انگیز و بسیار سخت و هولناکی بود.


به سوی قربانگاه:



در سحرگاه سی‏ویکم خردادماه شصت، ایرج رستمی فرمانده منطقه دهلاویه به شهادت رسید و شهید دکترچمران به شدت از این حادثه افسرده و ناراحت بود. غمی مرموز همه رزمندگان ستاد، بخصوص رزمندگان و دوستان رستمی را فرا گرفته بود. دسته‏ای از دوستان صمیمی او می‏گریستند و گروهی دیگر مبهوت فقط به هم می‏نگریستند. از در و دیوار، ‌از جبهه و شهر، بوی مرگ و نسیم شهادت می‏وزید و گویی همه در سکوتی مرگبار منتظر حادثه‏ای بزرگ و زلزله‏ای وحشتناک بودند. شهیدچمران، یکی دیگر از فرماندهانش را احضار کرد و خود او را به جبهه برد تا در دهلاویه به جای رستمی معرفی کند و در لحظة حرکت وی، یکی از رزمندگان با سادگی و زیبایی گفت: «همانند روز عاشورا که یکایک یاران حسین(ع) به شهادت رسیدند، عباس علمدار او (رستمی) هم به شهادت رسید و اینک خود او همانند ظهر عاشورای حسین(ع) آمادة حرکت به جبهه است.»

همة‌ اطرافیانش هنگام خروج از ستاد با او وداع می‏کردند و با نگاه‏های اندوه‏بار تا آنجا که چشم می‏دید و گوش می‎‏شنید، او و همراهانش را دنبال می‏کردند و غمی مرموز و تلخ بر دلشان سنگینی می‏کرد.

دکتر چمران، شب قبل در آخرین جلسة مشورتی ستاد، یارانش را با وصایای بی‏سابقه‏ای نصیحت کرده بود و خدا می‏داند که در پس چهرة ساکت و آرام ملکوتی او چه غوغا و چه شور و هیجانی از شوق رهایی، رستن از غم و رنج‏ها، شنیدن دروغ و تهمت‏ها و دم‏برنیاوردن‏ها و از شوق شهادت برپا بود. چه بسیار یاران باوفای او به شهادت رسدیه بودند و اینک او خود به قربانگاه می‏رفت. سال‏ها یاران و تربیت‏شدگان عزیزش در مقابل چشمانش و در کنارش شهید شدند و او آنها را بر دوش گرفت و خود در اشتیاق شهادت سوخت، ولی خدای بزرگ او را در این آزمایش‏های سخت محک می‏زد و می‏آزمود، او را هر چه بیشتر می‏گداخت و روحش را صیقل می‏داد تا


قربانی عالیتری از خاکیان را به ملائک معرفی نماید و بگوید:


انی اعلم مالاتعلمون.


«من چیزهایی می‏دانم که شما نمی‏دانید.»


به طرف سوسنگرد به راه افتاد و در بین راه مرحوم آیت‏الله اشراقی و شهید تیمسار فلاحی را ملاقات کرد. برای آخرین‏بار یکدیگر را بوسیدند و بازهم به حرکت ادامه داد تا به قربانگاه رسید. همة رزمندگان را در کانالی پشت دهلاویه جمع کرد، شهادت فرمانده‏شان، ایرج رستمی را به آنها تبریک و تسلیت گفت و با صدایی محزون و گرفته از غم فقدان رستمی، ولی نگاهی عمیق و پرنور و چهره‏ای نورانی و دلی والامال از عشق به شهادت و شوق دیدار پروردگار، گفت: «خدا رستمی را دوست داشت و برد و اگر ما را هم دوست داشته باشد، می‏برد.»

خداوند ثابت کرد که او را دوست می‏دارد و چه زود او را به سوی خود فراخواند.


شهـادت:


سخنش تمام شد، با همة رزمندگان خداحافظی و دیده‏بوسی کرد، به همة سنگرها سرکشی نمود و در خط مقدم، در نزدیک‏ترین نقطه به دشمن، پشت خاکریزی ایستاد و به رزمندگان تأکید کرد که از این نقطه که او هست، دیگر کسی جلوتر نرود، چون دشمن به خوبی با چشم غیرمسلح دیده می‏شد و مطمئناً دشمن هم آنها را دیده بود. آتش خمپاره که از اولین ساعات بامداد شروع شده بود و علاوه بر رستمی قربانی‏های دیگری نیز گرفته بود، باریدن گرفت و دکتر چمران دستور داد رزمندگان به سرعت از کنارش متفرق شوند واز هم فاصله بگیرند. یارانش از او فاصله گرفتند و هر یک در گودالی مات و مبهوت در انتظار حادثه‏ای جانکاه بودند که خمپاره‏ها در اطراف او به زمین خورد و با اصابت یکی از خمپاره‏های صدامیان، یکی از نمونه‏های کامل انسانی که مایة‌ مباهات خداوند است، یکی از شاگردان متواضع علی(ع) و حسین(ع)، یکی از عارفان سالک راه حق و حقیقت و یکی از ارزشمندترین انسان‏های علی‏گونه و یکی از یاران باوفای امام‏خمینی(ره) از دیار ما رخت بربست و به ملکوت اعلی پیوست.


ترکش خمپارة دشمن به پشت سر دکتر چمران اصابت کرد و ترکش‏های دیگر صورت و سینة دو یارش را که در کنارش ایستاده بودند، شکافت و فریاد و شیون رزمندگان و دوستان و برادران باوفایش به آسمان برخاست. او را به سرعت به آمبولانس رساندند. خون از سرش جاری بود و چهرة ملکوتی و متبسم و در عین‏حال متین و محکم و موقر آغشته به خاک و خونش، با آنکه عمیقاً سخن‏ها داشت، ولی ظاهراً دیگر با کسی سخن نگفت و به کسی نگان نکرد. شاید در آن اوقات، همانطوری که خود آرزو کرده بود، حسین(ع) بر بالینش بود و او از عشق دیدار حسین(ع) و رستن از این دنیای پر از درد و پیوستن به روح، به زیبایی، به ملکوت اعلی و به دیار مصفای شهیدان، فرصت نگاهی و سخنی با ما خاکیان را نداشت.

در بیمارستان سوسنگرد که بعداً به نام شهید دکترچمران نامیده شد، کمک‏های اولیه انجام شد و آمبولانس به طرف اهواز شتافت، ولی افسوس که فقط جسم بی‏جانش به اهواز رسید و روح او سبکبال و با کفنی خونین که لباس رزم او بود، به دیار ملکوتیان و به نزد خدای خویش پرواز کرد و ندای پروردگار را لبیک گفت که: «ارجعی الی ربک راضیه مرضیه»

از شهادت انسان‏ساز سردار پرافتخار اسلام، این فرزند هجرت و جهاد و شهادت و اسوه حرکت و مقاومت، نه تنها مردم اهواز و خوزستان بلکه امت مسلمان ایران و شیعیان محروم لبنان به پا خاستند و حتی ملل مستضعف و زاده دنیا غرق در حسرت و ماتم گردیدند.

امواج خروشان مردم حق‏شناس ما، خشمگین از این جنایت صدام و اندوهبار و اشک‏آلود،‌ پیکر پاک او را در اهواز و تهران تشییع کردند که «انالله و انّاالیه راجعون.»

بلی، این‏چنین زندگی سراسر تلاش و مبارزة خالصانه و عارفانه در راه خدای او آغاز گشت و این‏چنین در کربلای خوزستان در جهاد و نبرد رویاروی علیه باطل، حسین‏گونه به خاک شهادت افتاد و به ملکوت اعلی عروج کرد و به آرزوی دیرین خود که قربانی شدن عاشقانه در راه خدا بود، نایل گشت. خدایش رحمت کند و او را با حسین(ع) و شهدای کربلا محشور گرداند.



ابراهیم حاتمی کیا نیز فیلمی را به نام چ دربارهٔ مصطفی چمران ساخت که پیشنهاد آن را مهدی چمران ۱۵ سال پیش به وی داده بود. این فیلم به مقطعی از زندگی چمران یعنی دو روز و دو شب حضورش در پاوه در سال ۱۳۵۸ می‌پردازد. در این فیلم فریبرز عرب نیا نقش چمران و سعید راد نقش تیمسار فلاحی را بر عهده دارند. در فیلم سیمرغ نیز که سرگذشت دو تن از خلبانان هوانیروز یعنی احمد کشوری و علی‌اکبر شیرودی را به تصویر می‌کشد، به نقش چمران در واقعه پاوه اشاره شده است



کتابهای این بزرگوار


1  بینش و نیایش


2  انسان و خدا


3  خدا بود و دیگر هیچ نبود


4  کردستان


5  لبنان


6  رقصی چنین میانه میدانم آرزوست


7  زیباترین سروده هستی

 


http://www.ayehayeentezar.com/gallery/images/66447394553781822640.jpg


خدایا ترا شکر می کنم که با فقر آشنایم کردی


متن نیایشی از شهید دکتر مصطفی چمران :


بسم الله الرحمن الرحیم



« اینها را به نیت آن ننوشته ام که کسی بخواند و بر من رحمت آورد ،

بلکه نوشته ام که قلب آتشینم را تسکین دهم و آتشفشان درونم را آرام کنم .

هنگامی که شدت درد و رنج طاقت فرسا می شد ،

و آتشی سوزان از درونم زبانه می کشید و

دیگر نمی توانستم آتشفشان وجود را کنترل کنم ،

آنگاه قلم به دست می گرفتم و شراره های شکنجه و درد را ،

ذره ذره از وجودم می کندم و بر کاغذ سرازیر می کردم ...

و آرام آرام به سکون و آرامش می رسیدم .

آنچه در دل داشتم ، بر روی کاغذ می نوشتم و در مقابلم می گذاشتم ،

و در اوج تنهایی ، خود با قلب خود راز و نیاز می کردم .

آنچه را داشتم به کاغذ می دادم و انعکاس وجود خود را

از صفحۀ مقابلم دریافت می کردم و از تنهایی به در می آمدم ...


اینها را ننوشته ام که بر کسی منت بگذارم ،

بلکه کاغذ نوشته ها بر من منت گذاشته اند و

درد و شکنجۀ درونم را تقبل کرده اند ... 


من اعتقاد دارم که خدای بزرگ انسان را به اندازه درد ورنجی که

در راه خدا تحمل کرده است پاداش می دهد،


وارزش هر انسانی به اندازه درد ورنجی است که در این راه تحمل کرده است ،

ومی بینیم که مردان خدا بیش از هر کس در زندگی خود گرفتار بلا ورنج ودرد شده اند ،


علی بزرگ را بنگرید که خدای درد است


که گویی بند بند وجودش با درد ورنج جوش خورده است


حسین را نظاره کنید که در دریایی از درد و شکنجه فرو رفت

که نظیر آن در عالم دیده نشده است،


وزینب کبری را ببینید که با درد ورنج انس گرفته است .

درد دل آدمی را بیدار میکند ، روح را صفا می دهد ،

غرور وخود خواهی را نابود می کند .نخوت وفراموشی را از بین می برد ،

انسان را متوجه وجود خود می کند .


انسان گاهگاهی خود را فراموش می کند ،

فراموش می کند که بدن دارد، بدنی ضعیف وناتوان که،

در مقابل عالم وزمان کوچک وناچیز وآسیب پذیر است ،

فراموش می کند که همیشگی نیست ، وچند صباحی بیشتر نمی پاید ،

فراموش می کند که جسم مادی او نمی تواند با روح او هم پرواز شود ،

لذا این انسان احساس ابدیت ومطلقیت وغرور وقدرت می کند،

سرمست پیروزی واوج آمال و آرزوهای دور ودراز خود ،

بی خبر از حقیقت تلخ وواقعیتهای عینی وجود ،

به پیش می تازد واز هیچ ظلم وستم رو گزدان نمی شود .

امام درد آدمی را به خود می آورد ، حقیقت وجود او را به ادمی می فهماند

وضعف وزوال وذلت خود را درک می کند ودست از غرور کبریایی برمی دارد ،

ومعنی خودخواهی ومصلحت طلبی وغرور را می فهمد وآن را توجه نمی کند .



خدایا ! ما را ببخش . گناهانی که ما را احاطه کرده و خود از آن آگاهی نداریم ،

گناهانی را که می کنیم و با هزار قدرت عقل توجیه می کنیم و خود از بدی آنها آگاهی نداریم .

 

خدایا ! تو آنقدر به من رحمت کرده ، و آنچنان مرا مورد عنایت خود قرار داده ای

که من از وجود خود شرم می کنم . خجالت می کشم که در مقابل تو بایستم ،

و خود را کوچکتر از آن می دانم که در جواب این همه بزرگواری و پروردگاری ،

تو را تشکر کنم و تشکر را نیز ، تقصیری و اهانتی به ساحت مقدست می دانم .

 

خدایا ! تو می دانی که تار و پود وجودم با مهر تو سرشته شده است .

از لحظه ای که بدنیا آمده ام ، نام تو را در گوشم خوانده اند و یاد تو را بر قلبم گره زده اند .

تو می دانی که در سراسر عمرم ، هیچ گاه تو را فراموش نکرده ام .

در سرزمینهای دوردست ، فقط تو در کنارم بودی . در شبهای تار ،

فقط تو انیس دردها و غم هایم بودی . در صحنه های خطر ،

فقط تو مرا محافظت می کردی . اشکهای ریزانم را فقط تو مشاهده می نمودی و

بر قلب مجروحم فقط یاد تو و ذکر تو مرحم می گذاشت .

 

خدایا ! تو می دانی که من در زندگی پر تلاطم خود ،

لحظه ای تو را فراموش نکردم . همه جا به طرفداری حق قیام کردم ،

حق را گفتم ، از مکتب مقدس تو در هر شرایطی دفاع کردم ،

کمال و جمال و جلال تو را بر همۀ مخالفان و منکران وجودت عرضه کردم و

از تهمت و بد گوییها و ناسزاهای آنها ابا نکردم .

 

خدایا ! عذر می خواهم از اینکه ، به خود اجازه می دهم که با تو راز و نیاز کنم .

عذر می خواهم که ادعاهای زیاد دارم .

در مقابل تو اظهار وجود می کنم ،

در حالیکه خوب می دانم که وجود من زاییدۀ ارادۀ من نیست و بدون خواستۀ تو هیچ و پوچم .

عجیب آنکه از خود می گویم ، منم می زنم ، خواهش دارم و آرزو می کنم .

 

خدایا ! از آنچه کرده ام اجر نمی خواهم ،

و به خاطر فداکاریهای خود بر تو فخر نمی فروشم .

آنچه داشته ام تو داده ای و آنچه کرده ام تو میسر نموده ای . همۀ استعدادهای من ،

همه قدرتهای من و همۀ وجود من زادۀ ارادۀ توست .

من از خود چیزی ندارم که ارائه دهم و از خود کاری نکرده ام که پاداشی بخواهم .

 

خدایا ! تو مرا عشق کردی که در قلب عشاق بسوزم .


تو مرا اشک کردی که در چشم یتیمان بجوشم .


تو مرا آه کردی ، که از سینۀ بیوه زنان و دردمندان به آسمان صعود کنم .


تو مرا فریاد کردی ، که کلمۀ حق را هر چه رساتر برابر جباران اعلام نمایم .


تو مرا حجت قرار دادی ، تا کسی نتواند خود را فریب دهد .


تو مرا مقیاس سنجش قرار دادی ، تا مظهر ارزشهای خدایی باشم ،

تا صدق و اخلاص و عشق و فداکاری را بنمایانم .


تو تار و پود وجود مرا با غم و درد سرشتی ، تو مرا به آتش عشق سوختی ،


تو مرا در طوفان حوادث پرداختی ، در کورۀ غم و درد گداختی ،


تو مرا در دریای مصیبت و بلا غرق کردی و در کویر فقر و حرمان و تنهایی سوزاندی .

 

خدایا ! تو به من ، پوچی لذات زود گذر را نمودی ،


ناپایداری روزگار را نشان دادی ، لذت مبارزه را چشاندی و ارزش شهادت را آموختی .

 

خدایا ! تو را شکر می کنم که از پوچیها و ناپایداریها و خوشیها و قید و بندها آزادم نمودی ،

و مرا در طوفانهای خطرناک حوادث رها کردی و

در غوغای حیات ، در مبارزه با ظلم و کفر ،

غرقم نمودی و مفهوم واقعی حیات را به من فهماندی .

فهمیدم که سعادت حیات در خوشی و آرامش و آسایش نیست ،

بلکه در درد و رنج و مصیبت و مبارزه با کفر و ظلم ، و بالاخره شهادت است .   

 

خدایا ! تو را شکر می کنم که اشک را آفریدی ،

که عصارۀ حیات انسان است . آنگاه که در آتش عشق می سوزم ،

یا در شدت درد می گدازم ، یا در شوق زیبایی و ذوق عرفانی آب می شوم و

سراپای وجودم روح می شود ، لطف می شود ، عشق می شود ،

سوز می شود و عصارۀ وجود به صورت اشک آب می شود و

به عنوان زیباترین محصول حیات که وجهی به عشق و ذوق دارد ،

و وجهی دیگر به غم و درد ، بر دامان وجود فرو می چکد .

اگر خدای بزرگ از من سندی بطلبد ، قلبم را ارائه خواهم کرد و اگر محصول عمرم را بطلبد ،

اشک را تقدیم خواهم کرد .

 

خدایا ! تو مرا اشک کردی که همچون باران بر نمکزار انسان ببارم .

تو مرا فریاد کردی که همچون رعد ، در میان طوفان حوادث بغرم .


تو مرا درد و غم کردی ، تا همنشین محرومین و دلشکستگان باشم .

تو مرا عشق کردی تا در قلبهای عشاق بسوزم .


تو مرا برق کردی تا در آسمان ظلمت زده بتابم و سیاهی این شب ظلمانی را بدرم .

تو مرا زاهد کردی که هنگام درد و غم و شکست و فشار و ناراحتی ، وجود داشته باشم و

هنگام پیروزی و جشن و تقسیم غنائم ، دامن خود بر گیرم و

در کویر تنهایی با خدای خود تنها بمانم .

 

خدایا ! تو را شکر می کنم که غم و دردهای شخصی مرا که کثیف و کشنده بود

از من گرفتی و غمها و دردهای خدایی دادی ، که زیبا و متعال بود .

 

خدایا ! تو را شکر می کنم که مرا سنگ زیرین آسیا کردی و

به من قدرت تحمل دادی که این همه درد و فشار را که در تصورم نمی گنجید ،

بر قلب و روحم حمل کنم . از مجالس جشن و شادی بگریزم و

به مراکز خطر و بلا و درد و رنج پناه برم .

 

خدایا ! تو را شکر می کنم که غم را آفریدی و بندگان مخلص خود را

به آتش آن گداختی و مرا از این نعمت بزرگ توانگر کردی .

 

خدایا ! در غم و درد شخصی می سوختم ، تو آنچنان در دردها و

غمهای زجردیدگان و محرومان و دلشکستگان غرقم کردی ،

که دردها و غم های شخصی را فراموش کردم . تو مرا با زجر و

شکنجۀ همۀ محرومین و مظلومین تاریخ آشنا کردی .

از این راه ، تو علی را به من شناساندی . تو مرا با حسین آشنا کردی .

تو دردها و غمهای زینب را بر دلم گذاشتی .

تو مرا با تاریخ درآمیختی و من خود را در تاریخ فراموش کردم ،

با ازلیت و ابدیت یکی شدم و از این نعمت بزرگ ، تو را شکر می کنم .

 

خدایا ! همه چیز بر من ارزانی داشتی و بر همه اش شکر کردم .

جسمی سالم و زیبا دادی ، پای قوی و تند و چالاک عطا کردی ،

بازوانی توانا و پنجه ای هنرمند بخشیدی ، فکری عمیق و ذهنی شدید دادی ،

از تمام موهبت های علمی به اعلا درجه برخوردارم کردی ، موفقیت های فراوان به من دادی .

از همه چیز و از همۀ زیباییها و از همۀ کمالت به حد نهایت به من عطا کردی و بر همه اش شکر می گذارم .

اما ای خدای بزرگ ! یک چیز بیش از همه چیز به من ارزانی داشتی که نمی توانم شکرش کنم ، و آن درد و غم بود .


درد و غم ، از وجودم اکسیری ساخت که جز حقیقت چیزی نجوید ،

جز فداکاری راهی برنگزیند و جز عشق ، چیزی از آن ترشح نکند .


خدایا ! نمی توانم بر این نعمت تو را شکر کنم ،

ولی به خود جرأت می دهم از تو بخواهم که این اکسیر مقدس را تباه نکنی .

 

خدایا ! عذر می خواهم ، از اینکه در مقابل تو می ایستم و

از خود سخن می گویم و خود را چیزی به حساب می آورم که تو را شکر کند و

در مقابل تو بایستد و خود را طرف مقابل به حساب آورد !

 

خدایا ! دل شکسته ام ، زجر کشیده ام ، ظلم زده ام ، از همه چیز ناامید و از بازی سرنوشت مأیوسم .

در مقابل آینده ای تیره و مبهم و تاریک قرار گرفته ام

. تنها تو را می شناسم ، تنها به سوی تو می آیم و تنها با تو راز و نیاز می کنم .

 

خدایا ! دل شکسته ای با تو راز و نیاز می کند ،

زجر کشیده ای که وارث هزاران سال مصیبت و شکنجه است .

ظلم زده ای که تا اعماق استخوانهایش از شدت درد و رنج می سوزد ،

ناامیدی که در افق سرنوشت جز ظلم و حرمان و تاریکی نمی بیند و جز آینده ای مبهم و تاریک سراغ ندارد .

 

خدایا ! غرش رعد آسای من در بحبوحۀ حوادث محو می شد و به کسی نمی رسید ،

هنگامیکه فریاد استغاثۀ من در میان فحشها و دروغها و تهمتها ناپدید می شد ، تو ! ای خدای من ! ،

نالۀ ضعیف شبانگاه مرا می شنیدی و بر قلب سوخته ام نور می تافتی و به استغاثه ام جواب می گفتی .


تو در مواقع خطر مرا تنها نگذاشتی . تو در کویر تنهایی انیس شبهای تار من شدی .

تو در ظلمت ناامیدی دست مرا گرفتی و کمک کردی .

در ایامی که هیچ عقل و منطقی قادر به محاسبه و پیش بینی نبود ،

تو بر دلم الهام کردی و به رضا و توکل مرا مسلح نمودی و در میان ابرهای ابهام ،

در مسیر تاریک و مجهول و وحشتناک ، مرا هدایت کردی .

 

خدایا ! خسته و دل شکسته ام . مظلوم از ظلم تاریخ ، پژمرده از


جهل اجتماع ، ناتوان در مقابل طوفان حوادث ، ناامید در برابر افق مبهم و مجهول ،


تنها و بی کس ، فقیر در کویر سوزان زندگی و محبوس در زندان آهنین حیات .


دل غم زده و دردمندم آرزوی آزادی می کند و روح پژمرده ام خواهش پرواز دارد ،


تا از این غربتکدۀ سیاه ، ردای خود را به وادی عدم بکشاند و از بار هستی برهد و


در عالم نیستی فقط با خدای خود به وحدت برسد .


ای خدای بزرگ ! تو را شکر می کنم که راه شهادت را بر من گشودی ،

دریچه ای پر افتخار از این دنیای خاکی به سوی آسمانها باز کردی و

لذت بخش ترین امید حیاتم را در اختیارم گذاشتی و به امید استخلاص ،

تحمل همۀ دردها و غمها و شکنجه ها را میسر کردی .

 

خدایا ! تو را شکر می کنم که با فقر آشنایم کردی

تا رنج گرسنگان را بفهمم و فشار درونی نیازمندان را درک کنم .

 

خدایا ! تو را شکر می کنم که مرا با درد آشنا کردی تا

درد دردمندان را لمس کنم و به ارزش کیمیایی درد پی برم و ناخالصی های وجودم را

در آتش درد بسوزم و خواسته های نفسانی خود را زیر کوه غم و درد بکوبم و

هنگام راه رفتن بر روی زمین و نفس کشیدن هوا ، وجدانم آسوده و خاطرم آرام باشد ،

تا به وجود خود پی ببرم و موجودیت خود را حس کنم .

 

خدایا ! تو را شکر می کنم که مرا در آتش عشق گداختی و

همۀ موجودات و خواستنی ها را ، بجز عشق و معشوق ، در نظرم خوار و بی مقدار کردی ،

تا از کنار هر حادثۀ وحشتناک به سادگی و آرامی بگذرم و دردها ،

تهمتها ، ظلم ها ، فشارها و شکنجه ها را با سهولت تحمل کنم .

 

خدایا ! تو را شکر می کنم که لذت معراج را بر روحم ارزانی داشتی تا


گاه گاهی از دنیای ماده در گذرم ، و آنجا جز وجود تو را نبینم و جز بقای تو چیزی نخواهم ،


و بازگشت از ملکوت اعلی برای من شکنجه ای آسمانی باشد که دیگر به چیزی دل نبندم و چیزی دلم را نرباید .

 

خدایا ! اکنون احساس می کنم که در دریایی از درد غوطه می خورم .

در دنیایی از غم و حسرت غرق شده ام .

به حدی که اگر آسمانها و زمین را و همۀ ثروت وجود را به من ارزانی داری ،

به سهولت رد می کنم و اگر همۀ عالم را علیه من اتش کنی ،

و آسمانی از عذاب بر سرم بریزی و زیر کوههای غم و درد مرا شکنجه کنی ،


حتی آخ نگویم . کوچکترین گله ای نکنم . کمترین ناله ای به خود راه ندهم ،


فقط به شرط آنکه ذکر خود را و یاد خود را و زیبایی خود را از من نگیری و

مرا در همان حال به دست بلا بسپاری .

به شرط آنکه بدانم این بلا از محبوب بهمن رسیده است تا احساس لذت کنم ،

و همۀ دردها و شکنجه ها را به جان و دل بخرم و اثبات کنم که

عزت و ذلت دنیا برای من یکسان است .

لذت و درد دنیا مرا تکان نمی دهد و شکست و پیروزی مادی در من تأثیری ندارد .


خوش نداشتم و ندارم که دوستانم و بزرگان به خاطر دوستی و محبت از من دفاع کنند ،

و مرا از میان طوفان بلایای حوادث نجات دهند .

خوش نداشتم که رحمت و شفقت دوستان و مخلصین را بر انگیزم و

از قدرت معنوی و مادی آنان در راه هدف مقدس خویش استفاده کنم .


اما همیشه می خواستم که شمع باشم و بسوزم و نور بدهم و نمونه ای از مبارزه و

کلمۀ حق و مقاومت در مقابل ظلم باشم ؛ می خواستم همیشه مظهر فداکاری و

شجاعت باشم و پرچم شهادت را در راه خدا به دوش بکشم .


می خواستم در دریای فقر غوطه بخورم و دست نیاز به سوی کسی دراز نکنم ،

می خواستم فریاد شوم و زمین و آسمان را با فداکاری و ایمان و پایداری خود بلرزانم .


می خواستم میزان حق و باطل باشم و دروغگویان و مصلحت طلبان و غرض ورزان را رسوا کنم .

می خواستم آنچنان نمونه ای در برابر مردم بوجود آورم که

هیچ حجتی برای چپ و راست نماند و طریق مستقیم ، روشن و صریح و معلوم باشد و

هرکس در معرکۀ سرنوشت ، مورد امتحان سخت قرار نگیرد و راه فراری برای کسی نماند .


اما همیشه آرزو داشتم اگر دوستانم می خواهند از من دفاع کنند ،

به خاطر حق دفاع کنند نه به خاطر محبت و دوستی . اگر به هدف من علاقه مندند ،

به خاطر طرفداری از حق باشد نه رحم و شفقت به دوستی دلسوخته و

رنجیده که احیاناً کسب قلب او ثواب داشته باشد .

 

خدایا ! هدایتم کن ! زیرا می دانم که گمراهی چه بلای خطرناکی است .


هدایتم کن ! که ظلم نکنم ، زیرا می دانم ظلم چه گناه نابخشودنی است .

 

خدایا ! نگذار دروغ بگویم ، زیرا دروغ ظلم کثیفی است .

 

خدایا ! محتاجم مکن که تهمت به کسی بزنم ،


زیرا تهمت ، خیانت ظالمانه ای است .

 

خدایا ! ارشادم کن که بی انصافی نکنم ، زیرا کسی که انصاف ندارد شرف ندارد .


راهنمایم باش تا حق کسی را ضایع نکنم ،


که بی احترامی به یک انسان ، همانا کفر خدای بزرگ است .

 

خدایا ! مرا از بلای غرور و خودخواهی نجات ده ،


تا حقایق وجود خود را ببینم و جمال زیبای تو را مشاهده کنم .

 

خدایا ! پستی دنیا و ناپایداری روزگار را همیشه در نظرم جلوه گر ساز ،


تا فریب زرق و برق عالم خاکی ، مرا از یاد تو دور نکند .

 

خدایا ! من ک.چکم، ضعیفم ، ناچیزم . پر کاهی در مقابل طوفانها هستم .


به من دیده ای عبرت بین ده ،


تا ناچیزی خود را ببینم و عظمت و جلال تو را براستی بفهمم و بدرستی تسبیح کنم .

 

خدایا ! می خواهم فقیری بی نیاز باشم ، که جاذبه های مادی زندگی ،


مرا از زیبایی و عظمت تو غافل نگرداند .

 

خدایا ! خوش دارم گمنام و تنها باشم ، تا در غوغای کشکمش های پوچ مدفون نشوم .

 

خدایا ! دردمندم ، روحم از شدت درد می سوزد ، قلبم می جوشد ،


احساسم شعله می کشد ، و بند بند وجودم از شدت درد صیحه می زند .


تو مرا در بستر آسایش بخش .


خسته شده ام ، پیر شده ام ، دل شکسته ام ، ناامیدم ، دیگر آرزویی ندارم .


احساس می کنم که این دنیا دیگر جای من نیست .


با همه وداع می کنم و می خواهم فقط با خدای خود تنها باشم


خدایا به سوی تو می آیم ، از عالم و عالمیان می گریزم . تو مرا در جوار رحمت خود سکنی ده .



خدایا من کوچکم ، ضعیفم ، ناچیزم ، پر کاهی در مقابل طوفانها هستم .


به من دیده عبرت بین ده تا ناچیزی خود را ببینم وعظمت و


جلال ترا براستی بفهمم وبدرستی تسبیح کنم .


ای حیات با تو وداع می کنم


با همه زیبائیهایت ، با همه مظاهر جلال وجبروت ،


با همه کوهها وآسمانها ودریاها وصحراها ، با همه وجود وداع می کنم .


با قلبی سوزان وغم آلود به سوی خدای خود می روم واز همه چیز چشم می پوشم .


ای پاهای من ، میدانم شما چابکید، می دانم که در همه مسابقه ها گوی سبقت از رقیبان ربوده اید ،


می دانم فداکارید ، می دانم که به فرمان من به سوی شهادت صاعنقه وار به حرکت درمی آئید ،


اما من آرزوئی بزرگتر دارم ، من می خواهم که شما به بلندی طبع بلندم ،


به حرکت در آئید ، بقدرت اراده اهنینم محکم باشید ،


بسرعت تصمیمات وطرحهایم سریع باشید .


این پیکر کوچک ولی سنگین آرزوها ونقشه ها وامیدها ومسئولیتها را


به سرعت به هر نقطه دلخواه برسانید .


در این لحظات آخر عمر آبروی مرا حفظ کنید .


شما سالهای دراز به من خدمت کرده اید ،


از شما می خواهم که این آخرین لحظه درا به بهترین وجه ادا کنید .


ای پاهای من سریع وتوانا باسید ،


ای دستهای من قوی ودقیق باشید ، ای چشمان من تیزبین وهوشیار باشید ،


ای قلب من ، این لحظات آخرین را تحمل کن ، ای نفس ، مرا ضعیف وذلیل مگذار ،


تا چند لحظه بیشتر با قدرت واراده صبور وتوانا باش به شما قول می دهم که


پس از چند لحظه همه شما در استراحتی عمیق وابدی


آرامش خود را برای همیشه بیابید وتلافی این عمر خسته کننده و


این لحظات سنگین وسخت را دریافت کنید. من ، چند لحظه بعد به شما آرامش می دهم ….


خدایا! وجودم اشک شده ، همه وجودم از اشک می جوشد ،


می لرزد ، می سوزد وخاکستر می شود.


اشک شده ام ودیگر هیچ ، به من اجازه بده تا در جوارت قربانی شوم


وبر خاک ریخته شوم واز وجود اشکم غنچه ای بشکفد که


نسیم عشق وعرفان وفداکاری از آن سرچشمه بگیرد .


خدایا ترا شکر میکنم که باب شهادت را به روی بندگان خالصت گشوده ای


تا هنگامی که همه راهها بسته است وهیچ راهی


جز ذلت وخفت ونکبت باقی نمانده است


می توان دست به این باب شهادت زد و


پیروزمند وپر افتخار به وصل خدایی رسید ...



عاقبت عشق زمینی را به عشق آسمانی باختیم



خدایا اینچنین عشقیست آرزویم



************************************



❤️کانال تلگرامی عشق فقط خدا❤️


کانال تلگرام در مورد خدا


کانال تلگرام خدا


صوت و کلیپ معنوی در


https://telegram.me/eshgekhodayi


Image result for ‫بنر تلگرام‬‎

  • مرتضی زمانی
  • ۰
  • ۰


#داستانک_معنوی

روزی حلال

مردی ساده چوپان شخصی ثروتمند بود و

هر روز در مقابل چوپانی اش پنج درهم از او دریافت میکرد.

 یک روز  صاحب گوسفندان به چوپانش گفت: میخواهم گوسفندانم را

بفروشم چون میخواهم به مسافرت بروم و نیازی به نگهداری گوسفند و

چوپان ندارم و میخواهم مزدت را نیز بپردازم. 
 پول زیادی به چوپان داد اما چوپان آن را نپذیرفت و مزد اندک خویش را

که هر روز در مقابل چوپانی اش دریافت میکرد و باور داشت که مزد واقعی کارش است،

ترجیح داد. چوپان در مقابل حیرت زدگی صاحب گوسفندان،

مزد اندک خویش را که پنج درهم بود دریافت کرد و به سوی خانه اش رفت.
 چوپان بعد از آن روز که بی کار شده بود، دنبال کار می گشت

اما شغلی پیدا نکرد ولی پول اندک چوپانی اش را نگه داشت و

خرج نکرد به امید اینکه روزی به کارش آید!! 

 
در آن روستا که چوپان زندگی می کرد مرد تاجری بود که مردم پولشان را

به او می دادند تا به همراه کاروان تجارتی خویش کالای مورد نیاز آنها را برایشان خریداری کند.


هنگامی که وعده سفرش فرا رسید،

مردم مثل همیشه پیش او رفتند و هر کس مقداری پول به او داد و

کالای مورد نیاز خویش را از او طلب کرد.. .

چوپان هم به این فکر افتاد که پنج درهمش را به او بدهد تا برایش چیز سودمندی خرید کند.

لذا او نیز به همراه کسانی که نزد تاجر رفته بودند،

رفت. هنگامیکه مردم از نزد تاجر رفتند ،

چوپان پنج درهم خویش را به او داد. 

تاجر او را مسخره کرد و خنده کنان به او گفت:

با پنج درهم چه چیزی می توان خرید؟  
چوپان گفت: آن را با خودت ببر هر چیز پنج درهمی دیدی برایم خرید کن.

تاجر از کار او تعجب کرد و گفت: من به نزد تاجران بزرگی میروم و

آنان هیچ چیزی را به پنج درهم نمیفروشند، آنان چیزهای گرانقیمت میفروشند.  
اما چوپان  بسیار اصرار کرد و در پی اصرار وی تاجر خواسته اش را پذیرفت.


تاجر برای انجام تجارتش به مقصدی که داشت رسید و

مطابق خواسته ی هر یک از کسانی که پولی به او داده بودند ما یحتاج آنان را خریداری کرد .


هنگام برگشت که مشغول بررسی حساب و کتابش بود ،

بجز پنج درهم چوپان چیزی باقی نمانده بود  و

بجز یک گربه ی چاق چیز دیگری که  پنج درهم ارزش داشته باشد نیافت

که برای آن چوپان خریداری کند.


صاحب آن گربه می خواست آن را بفروشد  تا از شرش رها شود ،

تاجر آن را بحساب چوپان خرید و به سوی شهرش بر می گشت ..

در مسیر بازگشت از میان روستایی گذشت ،

خواست مقداری در آن روستا استراحت کند ، هنگامی که داخل روستا شد ،

مردم روستا گربه را دیدند و از تاجر خواستند که آن گربه را به آنان بفروشد .

تاجر از اصرار مردم روستا برای خریدن گربه از وی حیرت زده شد.

از آنان پرسید: دلیل اصرارتان برای خریدن این گربه چیست؟


مردم روستا گفتند: ما از دست موشهایی که همه زراعتهای ما را می خورند

مورد فشار قرار گرفته ایم که چیزی برای ما باقی نمی گزارند.

و مدتی طولانی است که به دنبال یک گربه هستیم تا

برای از بین برن موشها ما را کمک کند.

آنان برای خریدن آن گربه از تاجر به مقدار وزن آن طلا اعلام آمادگی کردند .

هنگامی که تاجر از تصمیم آنان اطمینان حاصل کرد،

با خواسته ی آنان موافقت کرد که گربه را به مقدار وزن آن طلا بفروشد.


  چنین شد و تاحر به شهر خویش برگشت ، مردم به استقبالش رفتند و


تاجر امانت هر کسی را  به صاحبش داد  تا اینکه نوبت چوپان رسید ،


تاجر با او تنها شد و او را به خداوند قسم داد تا راز آن پنج درهم را به او بگوید


که آن را از کجا بدست آورده است؟  


چوپان از پرسش های تاجر تعجب کرد اما داستان را بطور کامل برایش تعریف نمود. 


تاجر شروع به بوسیدن چوپان کرد در حالی که گریه می کرد و می گفت:


خداوند در عوض بهتر از آن را به تو داد


چرا که تو به روزی حلال راضی بودی و


به بیشتر از آن رضایت ندادی.


در اینجا بود که تاجر داستان را برایش تعریف کرد و


آن طلاها را به او داد.  


.........................


دری که خدا از رحمت به روی مردم بگشاید هیچ کس نتواند بست و


آن در که او ببندد هیچ کس جز او نتواند گشود ،


و اوست خدای بی همتای با حکمت و اقتدار.


سوره فاطر آیه 2

 

**********************


  • مرتضی زمانی